Шаҳрӣ буд нкўӣӣу ҷонои тўоши дарӣ

شهری بود نکوئی و جانا تواش دری

Фарзанди ҳасану ишқ ва ту бар ҳар ду модарӣ

فرزند حسن و عشق و تو بر هر دو مادری

Ишқам нишаст дар дилу ақлам фирор кард

عشقم نشست در دل و عقلم فرار کرد

Ореи ду подшоҳ нишоед ба кишварӣ

آری دو پادشاه نشاید به کشوری

То ҳаст манзари дилу дидаи мақоми дӯст

تا هست منظر دل و دیده مقام دوست

Ҳошо ки ман назар бигушоем ба манзарӣ

حاشا که من نظر بگشایم به منظری

Дидам ки Хизри ҷом ба кафи сӯии майкада

دیدم که خضر جام به کف سوی میکده

намерафт то бадал кунад ӯро ба соғарӣ

می‌رفت تا بَدَل کند او را به ساغری

Зарротро вуҷӯд чаҳ дар пеши офтоб

ذرات را وجود چه در پیش آفتاب

Мо ғайр дӯст ҳаст надидем дайгарӣ

ما غیر دوست هست ندیدیم دیگری

Ҳастӣ гул ар кулолаи з сунбул фиканда гул

هستی گل ار کلاله ز سنبل فکنده گل

Сарвӣ агар ки сарви з гул оварад барӣ

سروی اگر که سرو ز گل آورد بری

Кавсар ба ҷанби чашмаи нӯши ту қатра Эй

کوثر به جنب چشمه نوش تو قطره‌ای

Хуршеди пеши тобиш рӯй ту ахтарӣ

خورشید پیش تابش روی تو اختری

Мулкӣаст хўбрўӣӣ ӯро ту моликӣ

ملکی است خوبروئی او را تو مالکی

Баҳрӣаст офариниш ӯро ту гавҳарӣ

بحریست آفرینش او را تو گوهری

Мнсўрўори дорӣ агар сари ҳақи басар

منصوروار داری اگر سر حق بسر

Дорӣ буд муҳаббати онҷои бабри сиррӣ

داری بود محبت آنجا ببر سری

Ошуфтаро калла нау сари суда бар сипеҳр

آشفته را کله نه و سر سوده بر سپهر

То сохтаи зи хок дар шоҳи афсарӣ

تا ساخته ز خاک در شاه افسری

Шоҳои тўӣӣ ки иллати эҷоди олимӣ

شاها توئی که علت ایجاد عالمی

Шоҳои тўӣӣ ки вориси тоҷи паямбарӣ

شاها توئی که وارث تاج پیمبری