Чаро ба базми рақибони ҳадис дӯст нагуфтӣ

چرا به بزم رقیبان حدیث دوست نگفتی

Баст набӯд хилофи мؤолФт ки бирафтӣ

بست نبود خلاف مؤالفت که برفتی

Дили рамидаи моро ки мурғи ваҳшӣ буд

دل رمیده ما را که مرغ وحشی بود

Шикор хеш намӯдӣу доми бозгрФтӣ

شکار خویش نمودی و دام بازگرفتی

На пойдор бимонад аҳдҳои сахт ки бастӣ

نه پایدار بماند عهدهای سخت که بستی

На устувор буд гуфтҳои суст ки гуфтӣ

نه استوار بود گفتهای سست که گفتی

Ту мурғи зираку ҷои ошиёнаи анқо

تو مرغ زیرک و جا آشیانه عنقا

Кадоми донаи бзирм ки ту бдоми ман уфтӣ

کدام دانه بزیرم که تو بدام من افتی

Дареғи вдрд ки бепарда гуфт мардуми чашмам

دریغ ودرد که بی پرده گفت مردم چشمم

Ҳадиси ишқ ки аввали зумуррадмони бнҳФтӣ

حدیث عشق که اول زمردمان بنهفتی

Ниҳодаи дӯши ману дидаи сари бухораи хоро

نهاده دوش من و دیده سر بخاره خارا

Ту хуш ба бистари дебои ббзм ғайр бихуфтӣ

تو خوش به بستر دیبا ببزم غیر بخفتی

Биёи зшўқи ту ошуфтаи хоки роҳ алӣ кун

بیا زشوق تو آشفته خاک راه علی کن

Знўки хома дар назми обдор ки сифтӣ

زنوک خامه در نظم آبدار که سفتی