эй дилбар ҳар ҷоӣими имшаби бкҷоӣӣ

ای دلبر هر جائیم امشب بکجائی

Гуфтӣ ки бёӣии зчаҳи рўъҳди нпоӣӣ

گفتی که بیائی زچه روعهد نپائی

Мо дида гушӯдем ва фурӯбаста дар аз ғайр

ما دیده گشودیم و فروبسته در از غیر

То ту зсронгшти карам дар бгшоӣӣ

تا تو زسرانگشت کرم در بگشائی

Чндонкаҳи ниёзи ормат эй тарки ҷафоҷу

چندانکه نیاز آرمت ای ترک جفاجو

Чун сарви кашии ту сарв бар нози Фзоӣӣ

چون سرو کشی تو سرو بر ناز فزائی

Аз ҳалқаи авбоши дрои ҳамдам мо бош

از حلقه اوباش درآ همدم ما باش

Кохри зндомти сарангушти бхоӣӣ

کاخر زندامت سرانگشت بخائی

Ман рӯзи шуморами бахуди ваъиди ҳумоюн

من روز شمارم بخود وعید همایون

Хуршеди сифати нимшб аз дар чу дар оӣӣ

خورشید صفت نیمشب از در چو در آئی

Охири ту табибӣ ба марӣзон назарӣ кун

آخر تو طبیبی به مریضان نظری کن

Лозим набӯд кас бифиристам ки бёӣӣ

لازم نبود کس بفرستم که بیائی

Онон ки нпоинди марои ҳамдаму ҳамдӯш

آنان که نپایند مرا همدم و همدوش

Охири ту кҷоӣӣ ки дар ин базми бпоӣӣ

آخر تو کجائی که در این بزم بپائی

Он лаъл шикарханд макун бӯсаи гуҳи ғайр

آن لعل شکرخند مکن بوسه گه غیر

То кӣ намаками брдли маҷрӯҳи бсоӣӣ

تا کی نمکم بردل مجروح بسائی

Бо меҳр алӣ мерӯй ошуфта чу дар хок

با مهر علی میروی آشفته چو در خاک

Чун лолаи худранги ҳам аз хоки броӣӣ

چون لاله خودرنگ هم از خاک برآئی