Бидиҳ соқӣ аз он май соткинӣ

بده ساقی از آن می ساتکینی

Ки андари шишаи мондаи арбаъӣнӣ

که اندر شیشه مانده اربعینی

Хӯрам сад неш аз занбӯри ночор

خورم صد نیش از زنبور ناچار

Ббўии онкии нӯшами ангабинӣ

ببوی آنکه نوشم انگبینی

Хирадро бо ту кӣ даъвӣаст эй ишқ

خرد را با تو کی دعویست ای عشق

Ки ту устод бар рӯҳи аломинӣ

که تو استاد بر روح الامینی

Бкўити ташна ҷон доданд ушшоқ

بکویت تشنه جان دادند عشاق

Аҷабтар онкии ту моءи муайянӣ

عجب تر آنکه تو ماء معینی

Битобад бар замин ҳар рӯзи хуршед

بتابد بر زمین هر روز خورشید

Ки то барпоӣ ту сояд ҷабинӣ

که تا برپای تو ساید جبینی

Нишоед гуфт кандар осмонӣ

نشاید گفت کاندر آسمانی

Наме зебад ки гӯям дар заминӣ

نمی زیبد که گویم در زمینی

Гирифтории бзндони таъаллуқ

گرفتاری بزندان تعلق

Чу исо гар бачарх чоруминӣ

چو عیسی گر بچرخ چارمینی

Набошад ҳақи парастӣ дар гул эй дил

نباشد حق پرستی در گل ای دل

Бдиру каъбаи афшони остинӣ

بدیر و کعبه افشان آستینی

Амал чун нест ошуфта ба ночор

عمل چون نیست آشفته به ناچار

Бдрўишӣ бисозад хӯшаи чинӣ

بدرویشی بسازد خوشه چینی

Дар он саҳро ки куштаи ҳуби ҳайдар

در آن صحرا که کشته حب حیدر

Шаҳӣ каш нест ҷузи қуръони қаринӣ

شهی کش نیست جز قرآن قرینی