Ту эй ғизоли сроӣӣ чаро ғазали нсроӣӣ

تو ای غزال سرائی چرا غزل نسرائی

Ғамами здли знўоҳои зеру Бами нздоӣӣ

غمم زدل زنواهای زیر و بم نزدائی

Тўӣии ғизоли сроӣии ғазали сарои ту чун ман

توئی غزال سرائی غزل سرای تو چون من

Раво набошад агрдри сарои мо нсроӣӣ

روا نباشد اگردر سرای ما نسرائی

Бигир чанги бчнг ва бкФ биор дафу не

بگیر چنگ بچنگ و بکف بیار دف و نی

Усӯли сози бқонўн ки бар навои бФзоӣӣ

اصول ساز بقانون که بر نوا بفزائی

Знохни мижае зани бета ба тори дили ман

زناخن مژه ای زن بتا به تار دل من

Ки дил наво кашад ва бар навой ӯ бсроӣӣ

که دل نوا کشد و بر نوای او بسرائی

Ғазали саро ва бикаш соғар ва бирақсу зҷои хез

غزل سرا و بکش ساغر و برقص و زجا خیز

Ки то чу ҳури бҷнти миёни базми броӣӣ

که تا چو حور بجنت میان بزم برآئی

Адиб бошу зариф ва бигӯӣ шеър ва бихон

ادیب باش و ظریف و بگوی شعر و بخوان

Ки то азиз ба чашми ҷаҳонёни бадари оӣӣ

که تا عزیز به چشم جهانیان بدر آئی

Зшъри дилкаш ошуфта хон мдиҳи алӣ ро

زشعر دلکش آشفته خوان مدیح علی را

Ки аз баёни ҳақоиқи басӯии ҳақи бгроӣӣ

که از بیان حقایق بسوی حق بگرائی

Гиреҳи ззлФи ду то боз кун бмҷлси инсам

گره ززلف دو تا باز کن بمجلس انسم

Ки то гиреҳи здли ошиқони худ бгшоӣӣ

که تا گره زدل عاشقان خود بگشائی

Кнўнкаҳи лаъл шкрхот ҳаст қанд нарезӣ

کنونکه لعل شکرخات هست قند نریزی

Мабод онкии сари ангушти худ зғсаҳи бхўоӣӣ

مباد آنکه سر انگشت خود زغصه بخوائی

Чу ҳаст оинаи ?ути мазҳари ҷамоли ҷалолаш

چو هست آینه ات مظهر جمال جلالش

Дар оина бингар то ки хештани бстоӣӣ

در آینه بنگر تا که خویشتن بستائی