Аз ҳеҷ касе сохтаи ғайр аз ту даҳоне

از هیچ کسی ساخته غیر از تو دهانی

Ҷузи ту бхёлӣ ки кунад тнки миёнӣ

جز تو بخیالی که کند تنک میانی

Гар моҳ буд қувва гуфтор надорад

گر ماه بود قوه گفتار ندارد

Вари ғунча буд пеш тўош нест даҳоне

ور غنچه بود پیش تواش نیست دهانی

Гуфтанд ҳакямони сухан аз масаълаи ҷузъ

گفتند حکیمان سخن از مسئله جزء

Аз нуқтаи мавҳум лабат кард беоне

از نقطه موهوم لبت کرد بیانی

эй зулфи ту бар гардани хуршеди камандӣ

ای زلف تو بر گردن خورشید کمندی

эй абрӯии пайвастаи ту бар моҳ камоне

ای ابروی پیوسته تو بر ماه کمانی

Дар анҷумани ҳасани тўӣии шамъи фурӯзон

در انجمن حسن توئی شمع فروزان

Вндри чамани нози ту худ сарви чамоне

وندر چمن ناز تو خود سرو چمانی

Дил буд тпон дар барам аз чашмаки хўнриз

دل بود طپان در برم از چشمک خونریز

Нек омадӣ эй хат ки маро ҳрз амоне

نیک آمدی ای خط که مرا حرز امانی

Бар куштаи ағёр чу борони баҳорӣ

بر کشته اغیار چو باران بهاری

Бар хирмани аҳбоби ҳамаи барқи ямонӣ

بر خرمن احباب همه برق یمانی

Зулфин хамида бхтт дид ваҳмӣ гуфт

زلفین خمیده بخطت دید وهمی گفت

Назораи гейт пер шуд аммо ту ҷавонӣ

نظاره گیت پیر شد اما تو جوانی

Ту худ ҳамаи онӣ ки ту донеи бнкўӣӣ

تو خود همه آنی که تو دانی بنکوئی

Ман худ чаҳ бигӯям ки чунинӣ ва чунонӣ

من خود چه بگویم که چنینی و چنانی

Аз лутф бибахшо ту бар ошуфтаи мискин

از لطف ببخشا تو بر آشفته مسکین

Чун соҳиби асрии туу султони замонӣ

چون صاحب عصری تو و سلطان زمانی