эй замзамаи ишқи ту дар ҳар сару кӯе

ای زمزمه عشق تو در هر سر و کویی

Вази ёди ту дар ҳар гузариҳоӣу ҳўиӣ

وز یاد تو در هر گذری هایی و هویی

Саргашта чу гӯ дар ҳамаи офоқ чаҳ гардӣ

سرگشته چو گو در همه آفاق چه گردی

Хуши онкӣ чу ман хок шавад бар сари кӯе

خوش آنکه چو من خاک شود بر سر کویی

Парвонаи сифат бар ҳамаи шамъӣ чаҳ зании пар

پروانه‌صفت بر همه شمعی چه زنی پر

ё чанд чу булбули зи паии рангӣу бӯе

یا چند چو بلبل ز پی رنگی و بویی

Шамъу гулу бтхонаҳу каъбаи ҳама як ҷост

شمع و گل و بتخانه و کعبه همه یک جاست

эй аҳвали каҷи байни ту ба ҳар кӯй чаҳ ҷӯӣ

ای احول کج‌بین تو به هر کوی چه جویی

Наққоши яке буд ва зад ин нақши мухолиф

نقاش یکی بود و زد این نقش مخالف

Ҳаркаси паии рангӣ шудаи овора ба сӯе

هرکس پی رنگی شده آواره به سویی

Он дида ба дасти ор ки наққоши шиносӣ

آن دیده به دست آر که نقاش شناسی

Беҳуда макун ҳар нафасӣ рӯй ба рӯе

بیهوده مکن هر نفسی روی به رویی

Андари ҳарами ишқ намозаш напасанданд

اندر حرم عشق نمازش نپسندند

Онро ки зи хӯни дил худ нест вузӯе

آن را که ز خون دل خود نیست وضویی

Бигзор ки то бар дар майхона шавам хок

بگذار که تا بر در میخانه شوم خاک

Шояд ки аз он хок бисозанд сабуе

شاید که از آن خاک بسازند سبویی

Аз боғ чаҳ ҷӯии сари кӯии санамии гир

از باغ چه جویی سر کوی صنمی گیر

Гирам ки буд сарву гулӣ бар лаби ҷӯӣ

گیرم که بود سرو و گلی بر لب جویی

Бар дор равадгар сари ошуфта чу Мансур

بر دار رود گر سر آشفته چو منصور

Савдои ту аз сар наниҳад як сари мӯе

سودای تو از سر ننهد یک سر مویی

Гар арзаи намоянди биҳиштат ба қиёмат

گر عرضه نمایند بهشتت به قیامت

Ҷуз бар дар ҳайдар нарӯй бар сари кӯе

جز بر در حیدر نروی بر سر کویی