Здстм барнаме ояд ки аз по баркашам хорӣ

زدستم برنمی آید که از پا برکشم خاری

Надорам по ки бигзорам қадам бар тарафи гулзорӣ

ندارم پا که بگذارم قدم بر طرف گلزاری

На танҳо хор бар поем шикасти аидўстони дастӣ

نه تنها خار بر پایم شکست ایدوستان دستی

Ки бишкастаи бпои дили маро аз навгулии хорӣ

که بشکسته بپای دل مرا از نوگلی خاری

Бикун ноӣии ту маъзӯрам каз он шукри даҳони даврам

بکن نائی تو معذورم کز آن شکر دهان دورم

Чу не аз бндбнди ман гар ояд нолаи зорӣ

چو نی از بندبند من گر آید ناله زاری

Ним ман муштаригар сад чу Юсуфро диҳии арзон

نیم من مشتری گر صد چو یوسف را دهی ارزان

Ки ман бо Юсуфӣ дорам бмсри ишқи бозорӣ

که من با یوسفی دارم بمصر عشق بازاری

Бҷози зар сиррӣ дорам бигиру ҷом май дар даҳ

بجاز زر سری دارم بگیر و جام می در ده

Вагар на хирқаам бар тан на бар сари мондаи дасторӣ

وگر نه خرقه ام بر تن نه بر سر مانده دستاری

Диёри ҳақи шиносони зини ҷаҳони берун буд гуё

دیار حق شناسان زین جهان بیرون بود گویا

Коз эшон нест дар дайри хароби ободи диёрӣ

کاز ایشان نیست در دیر خراب آباد دیاری

Биҷузи хору хасӣ барҷо намонад аз ошёни ман

بجز خار و خسی برجا نماند از آشیان من

Бирав бигузар ту эй барқ ва аз ӯ магузор осорӣ

برو بگذر تو ای برق و از او مگذار آثاری

Напушами ҳақи ту ҳошо кунам мнсўрўори ифшо

نپوشم حق تو حاشا کنم منصوروار افشا

Кунанд омодаи ағёратгар аз ҳар гӯшаам дорӣ

کنند آماده اغیارت گر از هر گوشه ام داری

Тўӣии бути брҳмни дили волау ошуфтаи мӯят

توئی بت برهمن دل واله و آشفته مویت

Агар ки бут прессатонро салибӣ ҳасту зуннорӣ

اگر که بت پرستان را صلیبی هست و زناری

Харобам кард даврон ва ббодм дод эй мавло

خرابم کرد دوران و ببادم داد ای مولا

Ту ободам бикун зеро ки амконрои ту меъморӣ

تو آبادم بکن زیرا که امکانرا تو معماری