эй дил ба ҳарза чанд дар ин ва он занӣ

ای دل به هرزه چند در این و آن زنی

Худро ба буии донаи баҳри доми афканӣ

خود را به بوی دانه بهر دام افکنی

Огаҳ нае ки сўздт аз шуълаи болу пар

آگه نه‌ای که سوزدت از شعله بال و پر

Парвонаи вори хеши баҳри шамъ май занӣ

پروانه‌وار خویش بهر شمع می‌زنی

То кӣ ҳавои бӯсаи зи нӯшин лабони шаҳр

تا کی هوای بوسه ز نوشین‌لبان شهر

Бар захми хеш аз чаҳ намак май пароканӣ

بر زخم خویش از چه نمک می‌پراکنی

Сӯзӣаст бар сари ту зи ширин чаҳ кӯҳкан

سوزیست بر سر تو ز شیرین چه کوهکن

На бесутун ки решаи ?ут аз теша ме кунӣ

نه بیستون که ریشه‌ات از تیشه می‌کَنی

Маҷнӯн шудӣу маҳмили Лайлии надида Эй

مجنون شدی و محمل لیلی ندیده‌ای

Чун карами пелаи гирди худ охир чаҳ май танӣ

چون کرم پیله گرد خود آخر چه می‌تنی

Юсуфи надида аз чаҳ Зулайхо шудӣ ба Миср

یوسف ندیده از چه زلیخا شدی به مصر

Ширин шунида хусрави хубони арманӣ

شیرین شنیده خسرو خوبان ارمنی

Чун лнтароне аз ҷабал тавр шуд баланд

چون لن ترانی از جبل طور شد بلند

Чандон кулем биҳдаҳ дар тўФи эминӣ

چندان کلیم بیهده در طوف ایمنی

Баҳр дунон мазан дар дунон агар зи ҳирс

بهر دونان مزن در دونان اگر ز حرص

Қонеъ ба хӯша бош ки фориғи зи хирманӣ

قانع به خوشه باش که فارغ ز خرمنی

Хок дар сарой Муғонаст кимиё

خاک در سرای مغانست کیمیا

Чанд эй ҳакими лофи зи эксир май занӣ

چند ای حکیم لاف ز اکسیر می‌زنی

Ошуфтаи рости чашм ба дасти худоу бас

آشفته راست چشم به دست خدا و بس

Аз ҳотами вази мъни ҳикоят чаҳ ме кунӣ

از حاتم وز معن حکایت چه می‌کنی

эй подшоҳи арсаи имкони амири Тӯс

ای پادشاه عرصه امکان امیر طوس

Дарвеши хешро зи назар то кӣ афканӣ

درویش خویش را ز نظر تا کی افکنی