Сабзае ҷӯйу тмошогоҳӣ

سبزه ای جوی و تماشاگاهی

Бо рафиқии ду зрози огоҳӣ

با رفیقی دو زراز آگاهی

Аз барраи ронӣ ва аз бодаи бтӣ

از بره رانی و از باده بطی

Бо ғзлхўони санами дилхоҳӣ

با غزلخوان صنم دلخواهی

Агар ин неъматат афтод бадаст

اگر این نعمتت افتاد بدست

Кишвари айши ҷаҳонро шоҳӣ

کشور عیش جهان را شاهی

Муаззин майкада зад бонги сабӯҳ

مؤذن میکده زد بانگ صبوح

Хизр чун ҳаст чаро гумроҳӣ

خضر چون هست چرا گمراهی

Оҳ кандар бар он оина рӯй

آه کاندر بر آن آینه روی

Нест тобам ки барорам оҳӣ

نیست تابم که برآرم آهی

Бетуам боғ биҳиштаст ҳаром

بی توام باغ بهشتست حرام

Бо ту дӯзах набӯд икроҳӣ

با تو دوزخ نبود اکراهی

Аз фусуни нигаҳу ҷодӯии зулф

از فسون نگه و جادوی زلف

Дил броҳӣ шуду дайн дар роҳӣ

دل براهی شد و دین در راهی

Ҳол дил чист дар он чоҳи занах

حال دل چیست در آن چاه زنخ

Юсуфии мондаи нигун дар чоҳӣ

یوسفی مانده نگون در چاهی

Бгмонм ки магар аз мау сарв

بگمانم که مگر از مه و سرو

Бмсл оварамат ашбоҳӣ

بمثل آورمت اشباهی

Моҳро хона набошад бар сарв

ماه را خانه نباشد بر سرو

Сарвро мива набошад моҳӣ

سرو را میوه نباشد ماهی

Бо чунин ҳасану сабоҳат гуё

با چنین حسن و صباحت گویا

Бандаи даргаи шоҳаншоҳӣ

بنده درگه شاهنشاهی

Дасти ҳақи шери худои сари азал

دست حق شیر خدا سر ازل

Каш набӣ гуфт ки сари аллоҳӣ

کش نبی گفت که سر اللهی

Бо влоиши ду ҷаҳонгар гунаҳ аст

با ولایش دو جهان گر گنه است

Дар бар кӯҳ наёяд коҳӣ

در بر کوه نیاید کاهی

Ҳимматат ҳаст баланди ошуфта

همتت هست بلند آشفته

Баназарҳо ту агар кӯтоҳӣ

بنظرها تو اگر کوتاهی