Бо ман эй ишқ агар аҳди куҳан тоза кунӣ

با من ای عشق اگر عهد کهن تازه کنی

Мусҳафи дил ки зиҳами рехта шероза кунӣ

مصحف دل که زهم ریخته شیرازه کنی

Ҳасанро бемадад ту набӯд ҷилва ба дил

حسن را بی مدد تو نبود جلوه به دل

Ба яке ҷазбаи баҳри ҳафт тўош ғоза кунӣ

به یکی جذبه بهر هفت تواش غازه کنی

Ғайр май дафъ хуморат накунад вақти сабӯҳ

غیر می دفع خمارت نکند وقت صبوح

То бФрдои қиёмат ки ту хамёза кунӣ

تا بفردای قیامت که تو خمیازه کنی

Пораи пӯст ки бар чӯби бибандади мутриб

پاره پوست که بر چوب ببندد مطرب

Ба яке нағмаи тўоши сози хуш овоза кунӣ

به یکی نغمه تواش ساز خوش آوازه کنی

Ду ҷаҳон бе ту бичишамаст чу чашми сӯзан

دو جهان بی تو بچشم است چو چشم سوزن

Чашми сӯзан ки буд бо ту чу дарвоза кунӣ

چشم سوزن که بود با تو چو دروازه کنی

Чори табъӣ ки ҳама мухталиф омад ба мизоҷ

چار طبعی که همه مختلف آمد به مزاج

Ба ишораи ту туоне ба як андоза кунӣ

به اشاره تو توانی به یک اندازه کنی

Ту ҳамон дасти худовандии меъмори азал

تو همان دست خداوندی معمار ازل

Тарҳи ошуфтаи туоне ки шҳо тоза кунӣ

طرح آشفته توانی که شها تازه کنی