Мардуми дидаи манӣ нури ду чашми мардумӣ

مردمِ دیدهٔ منی نورِ دو چشمِ مردمی

Ҷузи ту парӣ куҷо кунад ҷилваи бшкли одамӣ

جز تو پری کجا کند جلوه به شکل آدمی

Боғу баҳори мардумонгар зглсту ёсамин

باغ و بهار مردمان گر ز گل است و یاسمین

Боғу баҳори ман тўӣӣ эй ту баҳори хуррамӣ

باغ و بهار من تویی ای تو بهار خرمی

Чун ту Масеҳи дами бутӣ шояд коед аз адам

چون تو مسیح‌دم بتی شاید کآید از عدم

Рӯҳи қудси бмримӣ дам занад ар бҳмдмӣ

روح قدس به مریمی دم زند ار به همدمی

Зулфи сиёҳи аҳримани чеҳраи биҳишти ҷовдон

زلف سیاه اهرمن چهره بهشت جاودان

Вои баҳоли одамӣ хона кунад чу гандумӣ

وای به حال آدمی خانه کند چو گندمی

Навбати шоҳӣ ар зании мисздт ки аз шараф

نوبت شاهی ار زنی می‌سزدت که از شرف

Кокулу зулф ту кунад бар мау меҳри парчамӣ

کاکل و زلف تو کند بر مه و مهر پرچمی

Ҳаст зҷнбши мижаи чоки дили руфӯӣ ӯ

هست ز جنبش مژه چاک دل رفوی او

Саҳари мубин ки дар дамӣ тирӣ карду марҳамӣ

سحر مبین که در دمی تیری کرد و مرهمی

Зулфи ту каъбаи ҷаҳони холи сиёҳи ту ҳаҷар

زلف تو کعبهٔ جهان خال سیاه تو حجر

Муҳаррами ташнаро кунад гӯи лаби лаъли замзамӣ

محرم تشنه را کند گو لب لعل زمزمی

Хусрав муҳташам шудам молики малик ҷам шудам

خسرو محتشم شدم مالک ملک جم شدم

Кард чу он ақиқи лаб аз сари меҳри хотамӣ

کرد چو آن عقیق لب از سر مهر خاتمی

Ҷодӯии чашмро бигӯ бо ҳамаи мастӣ аз куҷо

جادوی چشم را بگو با همه مستی از کجا

Карда бадасти зобрўони теғи каҷии бад-ӣни хамӣ

کرده به دست زابروان تیغ کجی بدین خمی

Аз сармастӣ эй сияҳи теғ макаш биравӣ ма

از سر مستی ای سیه تیغ مکش به روی مه

Шқи қамар буд гунаҳи ҷузи знбии ҳошимӣ

شقّ قمر بود گنه جز ز نبی هاشمی

Хотами хайли анбиёи соҳиби рутбаи ?данӣ

خاتم خیل انبیا صاحب رتبهٔ دنی

Онкии бғири ҳайдараши кас на сазои муҳаррамӣ

آنکه به غیر حیدرش کس نه سزای محرمی

Ошуфтаи бъқдаҳ ӣ нохуни ту гиреҳи гшо

آشفته به عقدهٔ ناخن تو گره گشا

Шояд агар бароряш зини хаму печи дарҳамӣ

شاید اگر برآریش زین خم و پیچ درهمی