Мутриби ин шӯр ки дар парда ушшоқ навохт
مطرب این شور که در پرده عشاق نواخت
Зуҳра аз рашк бўҷд омаду барбати бнўохт
زهره از رشک بوجد آمد و بربط بنواخت
Сарви дастор гар андохта сӯфӣ чаҳ аҷаб
سرو دستار گر انداخته صوفی چه عجب
Соқӣ аз ин май мамзуҷ ки дар ҷоми андохт
ساقی از این می ممزوج که در جام انداخت
Хусру ҳасани тўнозм ки бҷўлонгаҳи ноз
خسر و حسن تونازم که بجولانگه ناز
Бар сари моҳу хур аз ғолияи парчами андохт
بر سر ماه و خور از غالیه پرچم انداخت
Ҳайратам аз чаҳ назар аз ману дил боз гирифт
حیرتم از چه نظر از من و دل باز گرفت
Он ки кори ду ҷҳонро бунгоҳӣ месохт
آن که کار دو جهانرا بنگاهی میساخت
Ғамзаи масти бтсхири ду гетӣ кофӣаст
غمزه مست بتسخیر دو گیتی کافیست
Тарки чашмати здўи си теғи ду абрӯи зчаҳи охат
ترک چشمت زدو س تیغ دو ابرو زچه آخت
Холу зулфу мижаи ҳамдасти паии ғорати дил
خال و زلف و مژه همدست پی غارت دل
Лашкари куфри бтсхири мусулмонони тохт
لشکر کفر بتسخیر مسلمانان تاخت
Ҳоши ллаҳ ки занад ӯ дар дигари ҳамаи умр
حاش لله که زند او در دیگر همه عمر
То ки ошуфта дар пери хароботи шинохт
تا که آشفته در پیر خرابات شناخت
Пери майхонаи тавҳиди алии дасти худо
پیر میخانه توحید علی دست خدا
Каз туфи теғи хасу хор ҷҳонро пардохт
کز تف تیغ خس و خار جهانرا پرداخت
Вақт онаст каши эксири занӣ бар миси қалб
وقت آنست کش اکسیر زنی بر مس قلب
Зонкаҳ дар бутаи меҳри ту ҳама умр гудохт
زآنکه در بوته مهر تو همه عمر گداخت
Монда дар шаш дар ҳайрати барраонаши зкрм
مانده در شش در حیرت برهانش زکرم
Ҷузи қимори ғами ту бо дгарӣ нарад набохт
جز قمار غم تو با دگری نرد نباخت