Дилӣ ки рӯзу шубон аз паии назар май гашт
دلی که روز و شبان از پی نظر میگشت
зи захми тези назар , дӯш бехабар май гашт
ز زخمِ تیزِ نظر ، دوش بیخبر میگشت
Касе ки по накашидӣ зи каъба дар ҳамаи умр
کسی که پا نکشیدی ز کعبه در همه عمر
Ба тўФ майкада медидамаш ба сар май гашт
به طوف میکده میدیدمش به سر میگشت
Балии масир қамар ақрабаст ва ин аҷабаст
بلی مسیر قمر عقربست و این عجبست
Ки дӯши ақраби зулфи ту бар қамар май гашт
که دوش عقرب زلف تو بر قمر میگشت
Агар ту мӯии миёнро ба ҷилва нанамудӣ
اگر تو موی میان را به جلوه ننمودی
Каси ин хаёл накардӣ ки мӯи камар май гашт
کس این خیال نکردی که مو کمر میگشت
Нахурдӣ оби неи калакам ар зи чашмаи Хизр
نخوردی آب نی کلکم ار ز چشمه خضر
На миваи суханаши тоза буд ватар май гашт
نه میوه سخنش تازه بود و تر میگشت
Чунон ба базми тараби дӯш чанг зад мутриб
چنان به بزم طرب دوش چنگ زد مطرب
Ки гӯши Зуҳраи зи мзмору авди кар май гашт
که گوش زهره ز مزمار و عود کر میگشت
Чаҳ буд лиззати ин сӯхтан ки ошуфта
چه بود لذت این سوختن که آشفته
Ниҳоди хирману андари паии шарар май гашт
نهاد خرمن و اندر پی شرر میگشت
Ҳисоби ҳашар , надонам чаҳ мешудӣ бо халқ ,
حسابِ حشر ، ندانم چه میشدی با خلق،
Агар на ҳайдари каррори додгар май гашт
اگر نه حیدر کرار دادگر میگشت