эй қазоу қадари устода ба ҳукму роят ,

ای قضا و قدر اِستاده به حکم و رایَت،

Моҳу хури оинаи рои ҷаҳони ороят

ماه و خور آینه رای جهان آرایت

Ту кадомин шаҳӣ эй ишқ ки чун такя задӣ

تو کدامین شهی ای عشق که چون تکیه زدی

Ҳеҷ султон натавон такя занад бар ҷоят

هیچ سلطان نتوان تکیه زند بر جایت

Ҷон бакоҳад ғами айёми взтў ҷон бахшаст

جان بکاهد غم ایام وزتو جان بخشست

Буд ин хосияти андари ғами ҷон афзоят

بود این خاصیت اندر غم جان افزایت

Дар сувидои даруни ишқи ту манзил дорад

در سویدای درون عشق تو منزل دارد

Гар серум меравад аз дил наравад савдоят

گر سرم میرود از دل نرود سودایت

Сару ҷонии сет ба каф , баҳри нисори қидмат ,

سَر و جانی ست به کف ، بهرِ نثارِ قَدمَت،

То ишорат кунӣ аФшонмши андари поят

تا اشارت کنی افشانمش اندر پایت

Ҳамраҳи ишқи боФлоки Марв эй ҷбрил

همره عشق بافلاک مرو ای جبریل

Ки зпрўоз фитад боли ҷаҳони паймоят

که زپرواز فتد بال جهان پیمایت

Ҳар ки аз чошнии тири ту хуш карда мазоқ

هر که از چاشنی تیر تو خوش کرده مذاق

Ҷой дар сина диҳад новаки ҷони осоят

جای در سینه دهد ناوک جان آسایت

Тўӣии он шоҳиди якто ки бмроти ҷаҳон

توئی آن شاهد یکتا که بمرآت جهان

Фиканӣ акс , на аксӣ ки буд ҳамтоят

فکنی عکس ، نه عکسی که بوَد همتایت

Фош ошуфта бигӯ хилвати ваҳдати зълист

فاش آشفته بگو خلوت وحدت زعلیست

Сари тавҳид баён кун чаҳ ғам аз аъдоят

سر توحید بیان کن چه غم از اعدایت

Ранг кун ҷома ӣ ҷонро , ба хами меҳри алӣ ,

رنگ کن جامه ی جان را ، به خُمِ مهرِ علی،

То ки аз ранг алойиқ набӯд парвоят

تا که از رنگ علایق نبود پروایت

Гар каст теғ занад то ки бирезӣ меҳраш

گر کست تیغ زند تا که بریزی مهرش

Ҳоши ллаҳ ки бшмшири бигардади роят

حاش لله که بشمشیر بگردد رایت