Манзар рӯй батон қиблаи аҳл назар аст

منظر روی بتان قبله اهل نظر است

Назари пок бкъбаҳаст на ҷой дигар аст

نظر پاک بکعبه است نه جای دگر است

Гар муроди ту здидаҳаст ҳамон ҳалқаи чашм

گر مراد تو زدیده است همان حلقه چشم

Наргиси боғи бойени қоидаи соҳиби нзрост

نرگس باغ باین قاعده صاحب نظراست

Будӣ ар бол ва пурм сӯхтем партави шамъ

بودی ار بال و پرم سوختیم پرتو شمع

Онкии парвонаи бмқсўди расонид пар аст

آنکه پروانه بمقصود رسانید پر است

Хабар аз ҳолати ман гиру зҳсни рухи хеш

خبر از حالت من گیر و زحسن رخ خویش

Қиссаи Лайлӣу маҷнӯн ки шунидӣ хабар аст

قصه لیلی و مجنون که شنیدی خبر است

Дид мӯрони хаташи гирд даҳон гуфт ҳаким

دید موران خطش گرد دهان گفت حکیم

Охири ин тнки шукри қисмати ин ҷонвар аст

آخر این تنک شکر قسمت این جانور است

Обат эй баҳр муҳаббат набӯдгар оташ

آبت ای بحر محبت نبود گر آتش

Ин чаҳ сарост ки мустағриқи ту ташна тар аст

این چه سراست که مستغرق تو تشنه تر است

Ноӣӣ аз он лаби ширини суханӣ бонӣ гуфт

نائی از آن لب شیرین سخنی بانی گفت

Бар лаб оварад ва бихандед ки ин нешикар аст

بر لب آورد و بخندید که این نیشکر است

Ҷон фишонам бтў аз рахнаи дил аз сари шавқ

جان فشانم بتو از رخنه دل از سر شوق

Бигузар аз тан ки миёни ману ҷонон сипар аст

بگذر از تن که میان من و جانان سپر است

Ёфтам салтанати куну макон дар раҳи фақр

یافتم سلطنت کون و مکان در ره فقر

Хоки роҳ дар дарвеши марои тоҷ сар аст

خاک راه در درویش مرا تاج سر است

Накушуд пои здри майкадаи ошуфтаи бтиғ

نکشد پا زدر میکده آشفته بتیغ

Толиби каъба чаҳ донад ки биёбон хатар аст

طالب کعبه چه داند که بیابان خطر است

Ваа чаҳ майхона ки соқист дар ӯ дасти худо

وه چه میخانه که ساقیست در او دست خدا

КоФтобш ба дар хона чу мсмор дар аст

کآفتابش به در خانه چو مسمار در است