Он фитнаи зонҷмн чу бархест

آن فتنه زانجمن چو برخاست

Шуд қомат ӯ қиёматии рост

شد قامت او قیامتی راست

Шнът назанад бъшқи бозон

شنعت نزند بعشق بازان

Ҳар кас ки зрмз ишқ доност

هر کس که زرمز عشق داناست

Болои ту гар балост шояд

بالای تو گر بلاست شاید

Ҳар фитна ва ҳар балои зболост

هر فتنه و هر بلا زبالاست

Бар хоста ӣ збзм ва аммо

بر خواسته ی زبزم و اما

Нақши ту гумон мабар ки бархест

نقش تو گمان مبر که برخاست

Аз ғорати дили нмишўии сайр

از غارت دل نمیشوی سیر

эй тарки магар ки хон яғмост

ای ترک مگر که خوان یغماست

Аз чист зиҳи камонат эй ишқ

از چیست زه کمانت ای عشق

Каши чӯбаи тир нахл хурмост

کش چوبه تیر نخل خرماست

Ту кисвати зишт худ бияфкан

تو کسوت زشت خود بیفکن

Кони нақши азал тамом зебост

کان نقش ازل تمام زیباست

Ойинаи соф занг бигирифт

آئینه صاف زنگ بگرفت

Аз ранги таъаллуқӣ ки бар мост

از رنگ تعلقی که بر ماست

Ошуфтаи саг дар алӣ шуд

آشفته سگ در علی شد

Ин мартабат аз худоӣ мехост

این مرتبت از خدای میخواست

Аз хок дар ту сар напечам

از خاک در تو سر نپیچم

Зеро ки паноҳ одам ӣнҷост

زیرا که پناه آدم اینجاست