Аз шавқи гул рӯят рафтам ба гулистон ҳо
از شوق گل رویت رفتم به گلستان‌ها
Ҳамранги рахти як гул нашукуфта ба бустон ҳо
همرنگ رخت یک گل نشکفته به بستان‌ها
Аз хори ҷафои булбули маҷрӯҳи ббўии гул
از خار جفا بلبل مجروح ببوی گل
Гулчин ба тараб аз гули анбоштаи домон ҳо
گلچین به طرب از گل انباشته دامان‌ها
Бо навгули бастонеи булбул ба нўохўонӣ
با نوگل بستانی بلبل به نواخوانی
Ман ёд ту мекардам бо нолау афғон ҳо
من یاد تو می‌کردم با ناله و افغان‌ها
Ёқӯти лаби лаълат то дар каф ғайр афтод
یاقوت لب لعلت تا در کف غیر افتاد
Ман рехтам аз ҳасрат аз дида чаҳ марҷон ҳо
من ریختم از حسرت از دیده چه مرجان‌ها
То карда канор аз ман он гавҳари икдонаҳ
تا کرده کنار از من آن گوهر یکدانه
Аз ашки равон дида дидаст чаҳ тӯфон ҳо
از اشک روان دیده دید است چه طوفان‌ها
Ҳастанд гувоҳи ман дастони хизоб аз хӯн
هستند گواه من دستان خضاب از خون
Кони сангдилон хӯнам хӯрданд ба дастон ҳо
کان سنگدلان خونم خوردند به دستان‌ها
То аз ҳашами Лайлӣ шояд ки нишон ёбам
تا از حشم لیلی شاید که نشان یابم
Маҷнӯни сифатами ҳаррӯз дар тўФи биёбон ҳо
مجنون‌صفتم هرروز در طوف بیابان‌ها
Кӣ ҳоли дилами доне дар ҳалқаи гесуяш
کی حال دلم دانی در حلقه گیسویش
эй онкии нгрдидии гӯии хами чавгон ҳо
ای آنکه نگردیدی گوی خم چوگان‌ها
Он дил ки парешонаст аз зулфи парешоне
آن دل که پریشانست از زلف پریشانی
Ҳошо ки бросоид аз сунбулу райҳон ҳо
حاشا که برآساید از سنبل و ریحان‌ها
Гар тарки камондорат дар қасди дил мо нест
گر ترک کماندارت در قصد دل ما نیست
Ҳар сӯзи мижа дар каф дорад з чаҳ пайкон ҳо
هر سوز مژه در کف دارد ز چه پیکان‌ها
Аз зулфи парешонати сад силсилаи ошуфта
از زلف پریشانت صد سلسله آشفته
Вази чоки гиребонати сад чоки гиребон ҳо
وز چاک گریبانت صد چاک گریبان‌ها