Бози домон ки здоини оташи савдои маро

باز دامان که زداین آتش سودای مرا

Ки буд шӯр дигар ин дили шайдои маро

که بود شور دگر این دل شیدای مرا

Зулф бар оташи рухсори ту домон мезад

زلف بر آتش رخسار تو دامان میزد

Муштаал кард аз он оташи савдои маро

مشتعل کرد از آن آتش سودای مرا

Ёри хуршед ва ту хафоашу маниши ҳрбоим

یار خورشید و تو خفاش و منش حربایم

Зоҳид инкор макун дидаи бинои маро

زاهد انکار مکن دیده بینای مرا

Боғбонои зглу сарви канорӣ гирӣ

باغبانا زگل و سرو کناری گیری

Гурбаи бинии бчмни нави гули раънои маро

گربه بینی بچمن نو گل رعنای مرا

Ноӣ барбандад ва бргл накушуд нағмаи ҳазор

نای بربندد و برگل نکشد نغمه هزار

Гар диҳад гӯши бсўдои ту ғавғои маро

گر دهد گوش بسودای تو غوغای مرا

Гуфтамаш аз бут ва зуннор надорам хабарӣ

گفتمش از بت و زنار ندارم خبری

Гуфт бар чеҳра бибин зулфи чилипои маро

گفت بر چهره ببین زلف چلیپای مرا

Оташи ишқи ту срзди згрибонми дӯш

آتش عشق تو سرزد زگریبانم دوش

Сӯхт чу шамъи саҳаргоҳи саропои маро

سوخت چو شمع سحرگاه سراپای مرا

Бози девонау занҷирии зулфин ту шуд

باز دیوانه و زنجیری زلفین تو شد

То чаҳ афтод дигар ин дили донои маро

تا چه افتاد دگر این دل دانای مرا

Ғайр аз он зулф ки бар гардани дили силсилаи баст

غیر از آن زلف که بر گردن دل سلسله بست

Кӣ каси ошуфта брнҷир кашад пои маро

کی کس آشفته برنجیر کشد پای مرا