Гар ҷаҳонам ёр бошад кист борӣ чун ту дӯст

گر جهانم یار باشد کیست باری چون تو دوست

Вари ду олами дӯсти гирам дар наёбам чун ту дӯст

ور دو عالم دوست گیرم در نیابم چون تو دوست

Пеши оҳи оташинами ҳафт дӯзахи шуълае сет

پیش آه آتشینم هفت دوزخ شعله‌ای‌ست

Диҷлау Сайҳуну Ҷайҳуни пеши чашмам об ҷӯаст

دجله و سیحون و جیحون پیش چشمم آب جوست

Ҷон буд чун коҳи меҳр рӯй ҷонон каҳрабост

جان بود چون کاه مهر روی جانان کهرباست

Дили ҳамон тифлӣ ки бо ишқи ту ӯро табъ ва хуаст

دل همان طفلی که با عشق تو او را طبع و خوست

Дайгарӣ бояд ки гуяд васфи чавгони ту ро

دیگری باید که گوید وصف چوگان تو را

Аз дили ошиқ чаҳ май пурсӣ ки саргардон чу гӯаст

از دل عاشق چه می‌پرسی که سرگردان چو گوست

То ки по то сар шавам ҷонони з ҷон кардам видоъ

تا که پا تا سر شوم جانان ز جان کردم وداع

То саросар лаб шавам аз тан бурун кардем пӯст

تا سراسر لب شوم از تن برون کردیم پوست

Хитта чинаст рӯй ту магар каз чашму зулф

خطه چین است روی تو مگر کز چشم و زلف

Тӯдааш ънбрФшону оҳӯонаш машк бӯаст

توده‌اش عنبرفشان و آهوانش مشک‌بوست

Лоф аз болоу рухсор ту зад коинк ба боғ

لاف از بالا و رخسار تو زد کاینک به باغ

Гул ба хории мубталоу сарви по дар гул фурӯаст

گل به خاری مبتلا و سرو پا در گل فروست

Ишқ чун варзедӣ ошуфта наМонӣ порсо

عشق چون ورزیدی آشفته نمانی پارسا

Зоҳидӣу ошиқӣ чун суҳбати санг ва сабуаст

زاهدی و عاشقی چون صحبت سنگ و سبوست

Бар дар майхонаи тавҳиди гаштами ҷабҳаи со

بر در میخانه توحید گشتم جبهه‌سا

Зонка май ишқу алии Муртазо соқӣ ӯст

زانکه می عشق و علی مرتضی ساقی اوست

Хок ҳар кӯеи ҳамеи безам ки дил гум карда ам

خاک هر کویی همی‌بیزم که دل گم کرده‌ام

Ҳарки ӯ гум карда Эй дорад яқин дар ҷустуҷӯаст

هرکه او گم کرده‌ای دارد یقین در جستجوست