Он ғамиро ки карон нест ғами ҳрмонст

آن غمی را که کران نیست غم حرمانست

Он шабиро ки саҳар нест шаб ҳиҷронаст

آن شبی را که سحر نیست شب هجرانست

Ғайрати ишқи надории асарӣ дар ту магар

غیرت عشق نداری اثری در تو مگر

Юсуфи тести Зулайхо ки дар ин зиндонаст

یوسف تست زلیخا که در این زندانست

наменишоед ки баради миннат бе ҷои зи табиб

می ‌نشاید که برد منت بی‌جا ز طبیب

Дарманд ту ки мустағнӣ аз дармонаст

درمند تو که مستغنی از درمانست

Баҳр хандидани гул то кӣ ва чанд андари боғ

بهر خندیدن گل تا کی و چند اندر باغ

Абри Нитсаон чу ман сӯхта дил гирёнаст

ابر نیسان چو من سوخته دل گریانست

Ҳар яке ршҳаҳ аз чашмаи чашмтар мост

هر یکی رشحه از چشمه چشم تر ماست

Ин ки гӯйанд ки ин қулзум ва он Аммонаст

این که گویند که این قلزم و آن عمانست

Ваа ки ҳар рӯз ки хоҳам ғамат аз дили бунаам

وه که هر روز که خواهم غمت از دل بنهم

Шавқи ман бар рухи зебои ту сад чандонаст

شوق من بر رخ زیبای تو صد چندانست

Рафт чун гулшани Широз ба тороҷи хазон

رفت چون گلشن شیراز به تاراج خزان

Бар сари ошуфта кунунам ҳавас Теҳронаст

بر سر آشفته کنونم هوس تهرانست