Фиканда аз назарам гарчи чашми мадҳушат

فکنده از نظرم گرچه چشم مدهوشت

Гумон макун ки кунам аз назари фаромӯшат

گمان مکن که کنم از نظر فراموشت

Маро ба кӯии ту ҳар шаби рақиб май талабад

مرا به کوی تو هر شب رقیب می‌طلبد

Барои онкии бубинам ба ӯ ҳам оғӯшат

برای آنکه ببینم به او هم‌آغوشت

Даҳони ошиқ аз заҳри ҳиҷри ту талх аст

دهان عاشق از زهر هجر تو تلخ است

Бком муддаӣон шуд чаро лаб навишт

بکام مدعیان شد چرا لب نوشت

Аз ин хумор зада кӣ ту ёд хоҳӣ кард

از این خمار زده کی تو یاد خواهی کرد

Шароби базми рақибони ббрдаҳ аз ҳушат

شراب بزم رقیبان ببرده از هوشت

Буд аз он дил чун саги бихбри носеҳ

بود از آن دل چون سگ بیخبر ناصح

Ҳарир тан нигарад лаъли парниёни пӯшат

حریر تن نگرد لعل پرنیان پوشت

Агар биханда ширин нашуд лабати заҳҳок

اگر بخنده شیرین نشد لبت ضحاک

Чаро фитодаи ду мори сиёҳ бар дӯшат

چرا فتاده دو مار سیاه بر دوشت

Бибин бнқши нигорин ёрӣам наққош

ببین بنقش نگارین یاری ام نقاش

Бирав бисӯз ба оташи китоби манқӯшат

برو بسوز به آتش کتاب منقوشت