Диҳад ба боғ агар ҷилваи қади дилҷӯ ро

دهد به باغ اگر جلوه قد دلجو را

Канора ҷӯй шавад сарви бен лаби ҷӯ ро

کناره‌جوی شود سَروْ‌بُن لبِ جو را

Ба ғайри ҳиндӯии холи ту эй биҳиштӣ рӯй

به غیر هندوی خال تو ای بهشتی‌روی

Надода ҷой касе дар биҳишти ҳиндӯ ро

نداده جای کسی در بهشت هندو را

Кунанд иди хилоиқ агар ба моҳи сиём

کنند عید خلایق اگر به ماه صیام

зи тарафи боми намоеи ҳилоли абрӯ ро

ز طرف بام نمایی هلال ابرو را

Каманди рустамат ар бояд ва чаҳ бежан

کمند رستمت ار باید و چَهِ بیژن

Бибин ба тарафи занхдони дурусти гесу ро

ببین به طرف زنخدان درست گیسو را

Туро расад ки ба рӯйин тании зании навбат

تو را رسد که به رویین‌تنی زنی نوبت

Зира кунӣ чу ба тани ҳалқаи ҳалқаи мӯ ро

زره کنی چو به تن حلقه حلقهٔ مو را

Рӯм ба сидгаҳи оҳӯон ки дар нахҷӣр

روم به صیدگه آهوان که در نخجیر

Магар хӯрам ба ғалати тири ғамза ӯ ро

مگر خورم به غلط تیر غمزهٔ او را

Чаҳ ҷодуии сети худоро ки чашми фаттонат

چه جادویی‌ست خدا را که چشم فتّانت

Бар офтоб кашида сети теғи абрӯ ро

بر آفتاب کشیده‌ست تیغ ابرو را

Фитад ба турраи ширин ҳар онкӣ чун хусрав

فتد به طُرّهٔ شیرین هر آنکه چون خسرو

Ба машки чини надиҳади хоки кӯии мшкў ро

به مشک چین ندهد خاک کوی مشکو را

зи чеҳраи пардаи Фрўҳли гиреҳ ба зулф мазан

ز چهره پرده فروهل گره به زلف مزن

Ки барги гули бунаади рангу ғолияи бӯ ро

که برگ گل بنهد رنگ و غالیه بو را

Кунӣ хаёли шабихун агар ба тарки нигоҳ

کنی خیال شبیخون اگر به ترک نگاه

Ба ғамза дар шикании урдӯии ҳлокў ро

به غمزه در شکنی اردوی هلاکو را

зи дасти баради дили ошуфтаро хами зулфат

ز دست برد دل آشفته را خم زلفت

Бидон тариқ ки чавгони Подшаҳи гӯ ро

بدان طریق که چوگان پادشه گو را

Хдиўи Эрон каз бим ӯ ба ҳомӯни шер

خدیو ایران کز بیم او به هامون شیر

зи меҳри пурвирди андари канори оҳӯ ро

ز مهر پرورد اندر کنار آهو را