Ба камони абрувони басти ду зулф чун камандат

به کمانِ ابروان بست دو زلف چون کمندت

Ки занӣ ба тираши он дил ки гурехтаи зи бандат

که زنی به تیرش آن دل که گریخته ز بندت

На аҷаби сапандгар сӯхти аҷаб аз онам

نه عجب سپند گر سوخت عجب از آنم

Ки гирифтаи ху ба оташи зчаҳи хол чун сапандат

که گرفته خو به آتش زچه خال چون سپندت

Ба худо гулӣ намонад бар рӯй дили фиребат

به خدا گلی نماند بر روی دل‌فریبت

Нчмд ба боғи сарвӣ бар қомати баландат

نچمد به باغ سروی بر قامت بلندت

з вафо бубахш Лайлии ту бар ӯ ки ҳаст маҷнӯн

ز وفا ببخش لیلی تو بر او که هست مجنون

Чу сегӣ бало бияёд ба қафои гӯсфандат

چو سگی بلا بیاید به قفای گوسفندت

Ту табиби дарди ишқӣу давои дили лаби ту

تو طبیب درد عشقی و دوای دل لب تو

зи вафо тараҳҳумӣ кун ба алили мустамандат

ز وفا ترحمی کن به علیلِ مستمندت

Ба фиреби холаш эй дил ба шиканҷ зулф монадӣ

به فریب خالش ای دل به شکنج زلف ماندی

Ба ҳавоӣ дона рафтӣ ва ба дом дарфикандат

به هوای دانه رفتی و به دام درفکندت

Ба влои ҳайдар ошуфта биҷӯ ба ҷони тамассук

به ولای حیدر آشفته بجو به جان تمسک

Ки зи ҳавли рӯз маҳшар набӯд дигар газандат

که ز هول روز محشر نبود دگر گزندت