Ҳқо ки маломатгар рӯй ту надида аст

حقا که ملامتگر روی تو ندیده است

Маънӣ ншиндаҳаст ва басӯрат нигардида аст

معنی نشینده است و بصورت نگردیده است

Пайғом ки оварад саҳари бод ки аз шавқ

پیغام که آورد سحر باد که از شوق

Девона шудаи булбулу гули ҷома дарида аст

دیوانه شده بلبل و گل جامه دریده است

эй ҳалқа бигӯаш хами зулфин ту хуршед

ای حلقه بگوش خم زلفین تو خورشید

Хати ту хати ботила бар моҳ кашида аст

خط تو خط باطله بر ماه کشیده است

Ман сина бнохн бишкофам барраи ишқ

من سینه بناخن بشکافم بره عشق

Нашикуфт ки Фарҳоди ҳазини санг бурӣда аст

نشکافت که فرهاد حزین سنگ بریده است

Фарҳод нахурдааст биҷузи тешаи хӯни рез

فرهاد نخورده است بجز تیشه خون ریز

Хусрави сухани талх зширин нашунида аст

خسرو سخن تلخ زشیرین نشنیده است

Бе новаки длдўзи ту дил дар бар ушшоқ

بی ناوک دلدوز تو دل در بر عشاق

Чун моҳӣ беоб ки дар хок тпидаҳ аст

چون ماهی بی آب که در خاک طپیده است

Аз ишқ надидем биҷузи оташи сӯзон

از عشق ندیدیم بجز آتش سوزان

Кас аз шаҷари таври ҷузи ин мива начида аст

کس از شجر طور جز این میوه نچیده است

Нозами рух бе мислиу назири ту ки дидаи ‏

نازم رخ بی مثل و نظیر تو که دیده ‏

Ҷуз дар бар ойинаи назири ту надида аст

جز در بر آئینه نظیر تو ندیده است

Гӯ дам мазан аз ваҷду самоъу тарабу ҳол

گو دم مزن از وجد و سماع و طرب و حال

Сӯфӣ ки зсҳбои муҳаббат нчшидаҳ аст

صوفی که زصهبای محبت نچشیده است

Шарҳи ғами зулф ту нагорд аҷабӣ нест

شرح غم زلف تو نگارد عجبی نیست

Аз хомаи ошуфта агар машк чакида аст

از خامه آشفته اگر مشک چکیده است

Зоҳиди туу миҳроб ки ошиқи бъбодт

زاهد تو و محراب که عاشق بعبادت

Миҳроби биҷузи он хам абрӯ нагузида аст

محراب بجز آن خم ابرو نگزیده است

Моу рухи зебои алии онкӣ чу нақшаш

ما و رخ زیبای علی آنکه چو نقشش

Наққоши азал бар варақ кун накашида аст

نقاش ازل بر ورق کن نکشیده است