Судобаи хами гесуи заҳҳок лаб навишт

سودابه خم گیسو ضحاک لب نوشت

Чашми ту шаҳи таркон дил гашта Сиёвушат

چشم تو شه ترکان دل گشته سیاوشت

эй сарви қади чолок гар нест лабати заҳҳок

ای سرو قد چالاک گر نیست لبت ضحاک

Сар карда чаро чун мори зулфин ту дар гӯшт

سر کرده چرا چون مار زلفین تو در گوشت

То чеҳра аён кардӣ ҳуш аз ду ҷаҳони барадӣ

تا چهره عیان کردی هوش از دو جهان بردی

Овардаам ойина каз сари бабрами ҳушат

آورده ام آئینه کز سر ببرم هوشت

Бо ғолия шуд ҳамранги самин брдўши ту

با غالیه شد همرنگ سمین بردوش تو

Он ғолияи мӯи суда аз баси ббрўи дӯшат

آن غالیه مو سوده از بس ببرو دوشت

Ман хушк шудаи чӯб ва ту гулбуни нўхизӣ

من خشک شده چوب و تو گلبن نوخیزی

Набӯд аҷаб ар гирами пайваста дар оғӯшат

نبود عجب ار گیرم پیوسته در آغوشت

Рухсора хатар дорад зон новаки чашмаки зан

رخساره خطر دارد زان ناوک چشمک زن

Зон рӯй ниҳон карда дар хати зираи пӯшат

زان روی نهان کرده در خط زره پوشت

Бар оташи ишқ ӯ ошуфта наҳодӣ дег

بر آتش عشق او آشفته نهادی دیگ

То шуъла буд бар ҷой аз сар наравад ҷӯшат

تا شعله بود بر جای از سر نرود جوشت

Гуё ки змихонаҳи бўӣӣ бдмоғт хӯрд

گویا که زمیخانه بوئی بدماغت خورد

Шуд сарзаниши мисатон эй шайхи фаромӯшат

شد سرزنش مستان ای شیخ فراموشت

Бар сафҳа рақам кардам номи алии аъло

بر صفحه رقم کردم نام علی اعلی

Монӣ ту башу дар оби он дафтари манқӯшат

مانی تو بشو در آب آن دفتر منقوشت