Фикрами дақиқи гашти басӣ дар миёни дӯст

فکرم دقیق گشت بسی در میان دوست

На зон миён хабар шуд ва на аз даҳони дӯст

نه زان میان خبر شد و نه از دهان دوست

Раҳмии худоиро ба ман эй боғбони ёр

رحمی خدای را به من ای باغبان یار

Хошок чун буруни барӣ аз бӯстони дӯст

خاشاک چون برون بری از بوستان دوست

Ҳошо ки гунҷад он ба қалам ё ки бар забон

حاشا که گنجد آن به قلم یا که بر زبان

Сиррӣ ки дар миён манасту миёни дӯст

سرّی که در میان من است و میان دوست

Гуфтӣ ки чист он мижа бар дасти тарки чашм

گفتی که چیست آن مژه بر دست ترک چشم

Тирии зи ғамза май наад андари камони дӯст

تیری ز غمزه می‌نهد اندر کمان دوست

Хизрӣ агар ҳаёти абади хост аз худо

خضری اگر حیات ابد خواست از خدا

Хоҳад барои онкӣ шавад ҷон фишон дӯст

خواهد برای آنکه شود جان‌فشان دوست

Рӯзӣ агар савора ба хокам гузар кунӣ

روزی اگر سواره به خاکم گذر کنی

Хезам чу гирд ва боз бигирам Аннани дӯст

خیزم چو گرد و باز بگیرم عنان دوست

Гӯйӣ ки шукраст бромихтаҳ ба заҳр

گویی که شکّر است برآمیخته به زهر

Аз бас ки ном ғайр равад бар забони дӯст

از بس که نام غیر رود بر زبان دوست

Чун хок мешавам бҳли ӣнҷои рӯм ба хок

چون خاک می‌شوم بهل اینجا روم به خاک

эй посбони марони ту марои зошёни дӯст

ای پاسبان مران تو مرا زآشیان دوست

Ҳиндӯ дар офтоби нишони ту ҷуста аст

هندو در آفتاب نشان تو جسته است

Ҳар заррае ки ҳаст дар ӯ чун нишони дӯст

هر ذره‌ای که هست در او چون نشان دوست

Тарсам ки меҳрбон ба рақибон шавад дилаш

ترسم که مهربان به رقیبان شود دلش

Номеҳрбон кунем дили меҳрбони дӯст

نامهربان کنیم دل مهربان دوست

Ошуфта дар талаби паии он зулфи хам ба хам

آشفته در طلب پی آن زلف خم به خم

Сар май дӯд чу гӯии паии сўлҷони дӯст

سر می‌دود چو گوی پی صولجان دوست

Ҳуби алӣ ба ишқи накӯён маро фиканд

حُبّ علی به عشق نکویان مرا فکند

Душман параст гашта дили андари гумони дӯст

دشمن‌پرست گشته دل اندر گمان دوست