Оҳистаи рони худоро ҷонҳо фидои ҷонат

آهسته ران خدا را جانها فدای جانت

На даст дар ркибнди ёрони меҳрбонат

نه دست در رکیبند یاران مهربانت

Икшҳр аз даҳонати ангушт дар даҳонанд

یکشهر از دهانت انگشت در دهانند

Ҳарфӣ бигӯ ки донанд то чист дрдҳонт

حرفی بگو که دانند تا چیست دردهانت

Ағёр дар қафоу оҳи миннати Аннани гир

اغیار در قفا و آه منت عنان گیر

Шавқ ки шҳсўоро то мекашад Аннанат

شوق که شهسوارا تا می کشد عنانت

Хўоҳҳми насими боғи зини суд гар наёяд

خواههم نسیم باغ زین سود گر نیاید

Тора баранд ағёри зини бӯи ббўстонт

تاره برند اغیار زین بو ببوستانت

Хокӣ дар остонати лобуд зарур бошад

خاکی در آستانت لابد ضرور باشد

Бигзор то бимиради ошиқ дар остонат

بگذار تا بمیرد عاشق در آستانت

Гуфтам ки рӯбарӯяти роз дарун бигӯям

گفتم که روبرویت راز درون بگویم

Чун оина аёнаст сари дил аз наҳант

چون آینه عیانست سر دل از نهانت

Овехт чоҳи бежани маъкӯс бар занхдон

آویخت چاه بیژن معکوس بر زنخدان

Бастаи каманди рустам бар гӯшаи камонат

بسته کمند رستم بر گوشه کمانت

Аз ту на шиква будамгар нола Эй намудем

از تو نه شکوه بودم گر ناله ای نمودم

Шаби хоб мейр будам аз чашми посбонат

شب خواب میر بودم از چشم پاسبانت

Бӯманд ва шавам ағёр дар остони мадаи роҳ

بومند و شوم اغیار در آستان مده راه

Ту худ ҳумоу симурғ бояд ҳам ошёнат

تو خود هما و سیمرغ باید هم آشیانت

Аз фитнаи замонаи ошуфтаи ғам чаҳ дорӣ

از فتنه زمانه آشفته غم چه داری

Бар сар чу соя бошад аз соҳиб алзмонат

بر سر چو سایه باشد از صاحب الزمانت

Шуд кимиёи миси мо зоксири ҳуби ҳайдар

شد کیمیا مس ما زاکسیر حب حیدر

Фақраш Гана бубахшад аз ҳар ки дар ҷаҳонат

فقرش غنا ببخشد از هر که در جهانت