эй хуши он ошиқи бадном ки ӯ ном надошт

ای خوش آن عاشق بدنام که او نام نداشت

Комҷўии онкӣ дар ин дайри сар ком надошт

کامجوی آنکه در این دیر سر کام نداشت

Шӯри булбул бглстон набӯд пиндорӣ

شور بلبل بگلستان نبود پنداری

Аз гули ин боди саҳаргоҳӣ пайғом надошт

از گل این باد سحرگاهی پیغام نداشت

Шоҳиди хос азал рафт сӯии пардаи ғайб

شاهد خاص ازل رفت سوی پرده غیب

Зонка болҷмлаҳи сари гуфтугӯӣ ом надошт

زانکه بالجمله سر گفتگوی عام نداشت

Ошиқи сӯхтаро хондам девони ғазал

عاشق سوخته را خواندم دیوان غزل

Ҷузи таманнои висолати сухан хом надошт

جز تمنای وصالت سخن خام نداشت

Мурғ дил пурзад ва гардид асири хами зулф

مرغ دل پرزد و گردید اسیر خم زلف

Дона хол бидиду хабар аз дом надошт

دانه خال بدید و خبر از دام نداشت

Аввалу охир ҳар кор падедаст бдҳр

اول و آخر هر کار پدید است بدهر

Ғайри ишқат ки ҳам оғоз ва ҳам анҷом надошт

غیر عشقت که هم آغاز و هم انجام نداشت

Аз шаби ҳиҷри ту нолам ки надорад саҳарӣ

از شب هجر تو نالم که ندارد سحری

Рӯзи васл ту бинозам ки зпӣ шом надошт

روز وصل تو بنازم که زپی شام نداشت

Ин батонро ки ту дар каъбаи дил ҷо додӣ

این بتان را که تو در کعبه دل جا دادی

Ҳеҷ бтхонаҳи бад-ӣни сӯрат асном надошт

هیچ بتخانه بدین صورت اصنام نداشت

Чун биёрост сафи разми сипаҳад ар азал

چون بیاراست صف رزم سپهد ار ازل

Чун алии пеши рӯи лашгар ислом надошт

چون علی پیش رو لشگر اسلام نداشت

Шиъёнати ҳамаи мубрам ки бкўит барисанд

شیعیانت همه مبرم که بکویت برسند

Ҳамчуи ошуфта дар ин кори кас ибром надошт

همچو آشفته در این کار کس ابرام نداشت

Дӯш бо сари бадари дӯсти давидами бтўоФ

دوش با سر بدر دوست دویدم بطواف

Бо мижа рахна намудем ки раҳ гом надошт

با مژه رخنه نمودم که ره گام نداشت