Маҳакӣ дар миёни душману дӯст

محکی در میان دشمن و دوست

Нест ҷузи дил азу биҷӯ ки накӯаст

نیست جز دل ازو بجو که نکوست

Дил чу ойина кун ззнги барӣ

دل چو آئینه کن ززنگ بری

То бибинӣ хилофи душману дӯст

تا ببینی خلاف دشمن و دوست

Айби худро здшмнон бишинав

عیب خود را زدشمنان بشنو

Ки ?хитои ту дӯст дорад дӯст

که خطای تو دوست دارد دوست

Дили аҳбоби баста бар мўӣӣ аст

دل احباب بسته بر موئی است

Нгслии риштаро ки он икмўст

نگسلی رشته را که آن یکموست

Ғунча аз як табассуми андари боғ

غنچه از یک تبسم اندر باغ

Фош кард ончиро зтў бар туаст

فاش کرد آنچه را زتو بر توست

Меҳр агар сари бмҳри дорӣ ба

مهر اگر سر بمهر داری به

То ндонанд ёри ин ё ӯст

تا ندانند یار این یا اوست

Ошиқони баради бору нарму салим

عاشقان برد بار و نرم و سلیم

Нозанини тунду саркашу бдхўст

نازنین تند و سرکش و بدخوست

Рӯй ин тайифа зоинаҳ аст

روی این طایفه زآینه است

Дили эшон зснг ва оҳан рӯаст

دل ایشان زسنگ و آهن روست

Лекгар ту чу нофаи пӯшии ишқ

لیک گر تو چو نافه پوشی عشق

Машк созад аён ки дар ӯ бӯаст

مشک سازد عیان که در او بوست

Ҳар ки оҳӯи гирифта бар ушшоқ

هر که آهو گرفته بر عشاق

Бихбр зон ду оҳӯӣ ҷодӯаст

بیخبر زان دو آهوی جادوست

Ҳар ки ошуфтаи чашм бар сўӣӣ

هر که آشفته چشم بر سوئی

Дили мо зин ва он ҳамаи иксўст

دل ما زین و آن همه یکسوست

Дилу ҷонро мҷўии ҷуз ба Наҷаф

دل و جان را مجوی جز به نجف

Ки муқӣму муҷовир он кӯаст

که مقیم و مجاور آن کوست