Тан бемуҳаббату лофи зи ҷони одамият

تن بی‌محبت و لاف ز جان آدمیت

Ки ба доғи ишқ бастааст нишони одамият

که به داغ عشق بسته است نشان آدمیت

Шарафаст одамиро ба малики зи ишқ варна

شرفست آدمی را به ملک ز عشق ورنه

Чаҳ миёнаи малик буду миёни одамият

چه میانه ملک بود و میان آدمیت

Ҳайвону мардумонро чаҳ тамизи ишқ на ҷон

حیوان و مردمان را چه تمیز عشق نه جان

Ки дўоби рости ҷонӣ ва на ҷони одамият

که دواب راست جانی و نه جان آدمیت

Чу ҳадиси ишқи ошиқ на ба гӯши сари ниўшд

چو حدیث عشق عاشق نه به گوش سر نیوشد

Суханӣ бигӯӣ воъиз ба забони одамият

سخنی بگوی واعظ به زبان آدمیت

Чаҳ ба сӯрати одамии гашти макони ишқи ақдас

چه به صورت آدمی گشت مکان عشق اقدس

Ҳама ломакон бибинӣ ба макони одамият

همه لامکان ببینی به مکان آدمیت

На ҳаёти ҷоўдонисти зоби зиндагонӣ

نه حیات جاودانیست زآب زندگانی

Ки Хизр бимонад боқӣ ба равони одамият

که خضر بماند باقی به روان آدمیت

Биниҳод боли ҷбрил ва ба арш рафт Аҳмад

بنهاد بال جبریل و به عرش رفت احمد

Бигушоӣ чашм ва бингар тайрони одамият

بگشای چشم و بنگر طیران آدمیت

На ки одамияти аввали ҳам аз одами сафӣ буд

نه که آدمیت اول هم از آدم صفی بود

з алӣ шунид ошуфтаи баёни одамият

ز علی شنید آشفته بیان آدمیت

Чаҳ кунӣ ту ғўси Аннан ки дар аз садафи барорӣ

چه کنی تو غوص عنان که دُر از صدف برآری

Ки ба хоки дарга ӯ шудаи кони одамият

که به خاک درگه او شده کان آدمیت