Ман кистам ки васф кунам аз ҷамоли дӯст

من کیستم که وصف کنم از جمال دوست

Мо зарраи офтоби ҳақиқати ҷамоли дӯст

ما ذره آفتاب حقیقت جمال دوست

Чун дӯстгар бадаст фитад дайгарӣ гар

چون دوست گر بدست فتد دیگری گر

То васф гуяд ӯ зҷмоли камоли дӯст

تا وصف گوید او زجمال کمال دوست

Гар офтоби теғ бъолм кашад сабоҳ

گر آفتاب تیغ بعالم کشد صباح

Бар офтоб теғ кашида ҳилоли дӯст

بر آفتاب تیغ کشیده هلال دوست

Аз сарви нози муътадилат боғбон магӯ

از سرو ناز معتدلت باغبان مگو

Комади бҷлўаҳи қомати боътдоли дӯст

کامد بجلوه قامت باعتدال دوست

Парвонаи вақти сахт аз худ хабар надошт

پروانه وقت سخت از خود خبر نداشت

Машғӯл хештан нашуд аз иштиғоли дӯст

مشغول خویشتن نشد از اشتغال دوست

Наққош оҷизаст чу аз нақши он нигор

نقاش عاجز است چو از نقش آن نگار

Ошуфта ошиқаст бнқши хаёли дӯст

آشفته عاشق است بنقش خیال دوست

Икқтраҳаст баҳри муҳаббати зҷўии ишқ

یکقطره است بحر محبت زجوی عشق

Як мивааст ҳасан батон аз ниҳоли дӯст

یک میوه است حسن بتان از نهال دوست

Ҷамро ки он ҷалол ва ҳашам дод рӯзгор

جم را که آن جلال و حشم داد روزگار

Ин ҳишматаши карона буд аз ҷалоли дӯст

این حشمتش کرانه بود از جلال دوست

Бо ҳиҷр ӯ бисозаму сӯзами ҳаме чу шамъ

با هجر او بسازم و سوزم همی چو شمع

Набӯд агар муяссари моро висоли дӯст

نبود اگر میسر ما را وصال دوست

Ин ҷумлаи нақши мост каз ойина шуд аён

این جمله نقش ماست کز آئینه شد عیان

Васфӣ ки шуд зулфу руху хату холи дӯст

وصفی که شد زلف و رخ و خط و خال دوست

Моро савол дар сафи маҳшар зҳидр аст

ما را سؤال در صف محشر زحیدر است

Ошиқ надошт ғайри ҷавоби саволи дӯст

عاشق نداشت غیر جواب سؤال دوست

Дар дӯстӣ чу сирати душман гирифта ем

در دوستی چو سیرت دشمن گرفته ایم

Сар барнаёварем ҳам аз инфеъоли дӯст

سر برنیاوریم هم از انفعال دوست