То чамани пероя аз гулҳои сҳроӣӣ бибаст

تا چمن پیرایه از گلهای صحرائی ببست

Оҳи булбули раҳи бглчин ва тмошоӣӣ бибаст

آه بلبل ره بگلچین و تماشائی ببست

Лоҷарам аз лавҳи дидаи шасти нақши дигарон

لاجرم از لوح دیده شست نقش دیگران

То ки маҷнӯн дар замираши нақш лилоӣӣ бибаст

تا که مجنون در ضمیرش نقش لیلائی ببست

Дида багушӯдам науфтам то бдоми маҳвашон

دیده بگشودم نیفتم تا بدام مهوشان

Даст ишқ омад буруну чашм биноӣӣ бибаст

دست عشق آمد برون و چشم بینائی ببست

Сӯратии манзур будаш хомаи сунъи азал

صورتی منظور بودش خامه صنع ازل

Зоин ҳамаи сӯрат ки барӣни тоқ миноӣӣ бибаст

زاین همه صورت که براین طاق مینائی ببست

Андари ин раҳи дайну дил бар ориф ва омӣ намонад

اندر این ره دین و دل بر عارف و عامی نماند

Роҳ то бар дайну дили он тарк иғмоӣӣ бибаст

راه تا بر دین و دل آن ترک یغمائی ببست

Ошиқу мастури ҳошои парда парҳез чист

عاشق و مستور حاشا پرده پرهیز چیست

Ишқи аввали аҳди улфатро брсўоӣӣ бибаст

عشق اول عهد الفت را برسوائی ببست

Чашми шӯхам дар талаби расм назарбозӣ гирифт

چشم شوخم در طلب رسم نظربازی گرفت

То ки дили паймони бони дилдор ҳар ҷоӣӣ бибаст

تا که دل پیمان بآن دلدار هر جائی ببست

Толиб дайнанду дунёи орифу омӣ вале

طالب دینند و دنیا عارف و عامی ولی

Ошиқи ту дида аз ?дане ва днёӣӣ бибаст

عاشق تو دیده از دنیی و دنیائی ببست

Нест ҳеҷ ошуфта аммо ҳамчуи хори бӯстон

نیست هیچ آشفته اما همچو خار بوستان

Хешро бар ҳазрати бичўн мўлоӣӣ бибаст

خویش را بر حضرت بیچون مولائی ببست

Оинаи дори озли он пардаи дори сари ҳақ

آینه دار آزل آن پرده دار سر حق

Кӯи бксрти хешро бар тор иктоӣӣ бибаст

کو بکثرت خویش را بر تار یکتائی ببست

Он ки бо ёди худои худро намедидӣ бичишам

آن که با یاد خدا خود را نمی دیدی بچشم

Гарчи бар худ кисвату рахт хўдороӣӣ бибаст

گرچه بر خود کسوت و رخت خودآرائی ببست