Он лаъли шкрбор ки сад бор намак дошт

آن لعل شکربار که صد بار نمک داشت

Бар қалби ҳарифони зхти сабз маҳак дошт

بر قلب حریفان زخط سبز محک داشت

Гар буд намакзор чаро қанду шукри рехт

گر بود نمکزار چرا قند و شکر ریخت

Гар тнки шукр буд зчаҳи шӯр намак дошт

گر تنک شکر بود زچه شور نمک داشت

Дар масаълаи ҷузъи даҳонат суханӣ гуфт

در مسئله جزء دهانت سخنی گفت

Коваради яқин ҳар ки дар ин масаъла шак дошт

کاورد یقین هر که در این مسئله شک داشت

Ин сарв хиромон нишнидам зчмн хост

این سرو خرامان نشنیدم زچمن خاست

Венаи моҳи сухан гӯй надидам ки фалак дошт

وین ماه سخن گوی ندیدم که فلک داشت

Лаъли ту нигини ҷаму хати боли фиришта

لعل تو نگین جم و خط بال فرشته

Ҷои аҳрҳни ҷодӯ бар бол малик дошт

جا اهرهن جادو بر بال ملک داشت

Биглшни рӯяти шаби дӯшини бглстон

بیگلشن رویت شب دوشین بگلستان

Ҷои мардуми чашмами ҳама бар хор ва хск дошт

جا مردم چشمم همه بر خار و خسک داشت

Бо тарки нигоҳ ту нтобад дили мискин

با ترک نگاه تو نتابد دل مسکین

Дили иктн ва ӯ лашкари таркон бкмк дошт

دل یکتن و او لشکر ترکان بکمک داشت

Ночори гурезам ба паноҳи шаҳи мардон

ناچار گریزم به پناه شه مردان

Ҳайдар ки азуи бими смото бсмк дошт

حیدر که ازو بیم سماتا بسمک داشت

Ошуфта аз он ғамзаи ҷодӯи набарди ҷон

آشفته از آن غمزه جادو نبرد جان

Кови рости басии лашкар ва ин ъҷр зик дошт

کاو راست بسی لشکر و این عجر زیک داشت