Туро ки Юсуфи андар чаҳ занхдонаст

تو را که یوسف اندر چهِ زنخدان است

Чаҳ ғам ки сад чу миннат мубталоӣ зиндонаст

چه غم که صد چو منت مبتلای زندان است

Бдшти ишқи збси ташна ком гардидам

به دشت عشق ز بس تشنه‌کام گردیدم

Сароби дайм ва гуфтам ки об ҳайвонаст

سراب دیدم و گفتم که آب حیوان است

Ту рафтӣ ва набӯд бенишам бичишам бсбр

تو رفتی و نبود بینشم به چشم بصیر

Агар бидида буд бенишии зонсонст

اگر به دیده بوَد بینشی ز انسان است

Зърш мегузарад оҳам ва бтў нарасед

ز عرش می‌گذرد آهم و به تو نرسید

Гирифтам онкии туро остони бкиўонст

گرفتم آنکه تو را آستان به کیوان است

Далел бар ситаму биўФоӣии хубон

دلیل بر ستم و بی‌وفاییِ خوبان

Ҳадиси Юсуфи мисрӣ ва пер канъонаст

حدیث یوسف مصری و پیر کنعان است

На обу хок ва на аз оташ ва на аз бод аст

نه آب و خاک و نه از آتش و نه از باد است

Ки ишқи ақдаси берун зчор арқонаст

که عشق اقدس بیرون ز چار ارکان است

Бъиши хилвати сӯфӣ чу ринди шоҳиди боз

به عیش خلوت صوفی چو رند شاهدباز

Намӯд хирқаи бамии рангу покдомонст

نمود خرقه به می رنگ و پاک‌دامان است

Фақиҳ шаҳр надонад румузи ваҳдат ро

فقیه شهر نداند رموز وحدت را

Зўоҷбш чаҳ хабари пой банд имконаст

ز واجبش چه خبر پای‌بند امکان است

Агар чаҳ ҳаст Флотўни бмктби ишқат

اگر چه هست فلاطون به مکتب عشقت

Адибаш ар ту нае кӯдак дабистонаст

ادیبش ار تو نه‌ای کودک دبستان است

Ҳаваси мавз зу магӯ ишқ мутлақаст маро

هوس مورز زو، مگو عشق مطلق است مرا

Миёни каъбау бтхонаҳ сад биёбонаст

میان کعبه و بتخانه صد بیابان است

Бдоғ ишқ бисӯз ва бар табиби манол

به داغ عشق بسوز و بر طبیب منال

Ки ҳар ки ошиқ ӯ дард айн дармонаст

که هر که عاشق او درد عین درمان است

Чаҳ ғами хурии ту здиўони ҳашари ошуфта

چه غم خوری تو ز دیوان حشر آشفته

Туро ки номи алии зеб бахш девонаст

تو را که نام علی زیب‌بخش دیوان است

Мапӣч дар хами зулф батон каз ин савдо

مپیچ در خم زلف بتان کز این سودا

Мудоми хотирати ошуфтаи впришонст

مدام خاطرت آشفته و پریشان است