Аз дили хаста чаҳ пурсӣ ки дилам дар бар ӯст

از دل خسته چه پرسی که دلم در بر اوست

Намаки доғи дарунами лаб чун шукр ӯст

نمک داغ درونم لب چون شکر اوست

Талаби инс аз он тарк призод хатост

طلب انس از آن ترک پریزاد خطاست

Зонка ғулмони падару ҳури парӣ модар ӯст

زانکه غلمان پدر و حور پری مادر اوست

Гарчи сад ҳури намояди рухи хуб аз манзари ‏

گرچه صد حور نماید رخ خوب از منظر ‏

Назари ошиқи дили бохта бар манзар ӯст

نظر عاشق دل باخته بر منظر اوست

Суханӣ нест ки хуршеди пурситади ҳиндӯ

سخنی نیست که خورشید پرستد هندو

Ҳиндӯии зулф ту чунаст ки ма бистар ӯст

هندوی زلف تو چونست که مه بستر اوست

Ман куҷои лофи зосломи занам кандар шаҳр

من کجا لاف زاسلام زنم کاندر شهر

Дайни исломи мутӣъи нигаҳ кофар ӯст

دین اسلام مطیع نگه کافر اوست

Чанбари зулф казу каси бсломти надиҳад

چنبر زلف کزو کس بسلامت ندهد

Чун накӯ менигарӣ шефта чанбар ӯст

چون نکو مینگری شیفته چنبر اوست

Барги нилӯфар агар тозаи зобст чаро

برگ نیلوفر اگر تازه زآبست چرا

Тоза дар оташи рухи зулф чу нилӯфар ӯст

تازه در آتش رخ زلف چو نیلوفر اوست

Гар нишони ҷўӣӣ аз он Подшаҳи кишвари ҳасан

گر نشان جوئی از آن پادشه کشور حسن

Шҳсўорист ки аз машки трӣ афсар ӯст

شهسواریست که از مشک طری افسر اوست

Олам ишқ бинозам ки фарози афлок

عالم عشق بنازم که فراز افلاک

Осмонӣаст ки хуршеди камӣн ахтар ӯст

آسمانیست که خورشید کمین اختر اوست

Олами ишқи куҷои даргаи солори Наҷаф

عالم عشق کجا درگه سالار نجف

Ки саросари ду ҷаҳони хоки раҳ қанбар ӯст

که سراسر دو جهان خاک ره قنبر اوست

Сояд ошуфтаи каллаи гӯшаи фақраши бФлк

ساید آشفته کله گوشه فقرش بفلک

Зонка аз хоки раҳи қанбари шаҳ афсар ӯст

زانکه از خاک ره قنبر شه افسر اوست