Савдои парешонами як умр парешон дошт
سودای پریشانم یک عمر پریشان داشت
Ғофил ки ззлФи ту савдо зада сомон дошт
غافل که ززلف تو سودا زده سامان داشت
Бо мори сар зулфат умрӣаст ки мисозм
با مار سر زلفت عمریست که میسازم
Гар сабри басии Айюб дар меҳнат Кирмон дошт
گر صبر بسی ایوب در محنت کرمان داشت
Тарҷеҳ куҷо дорад бар лаъли ту оби Хизр
ترجیح کجا دارد بر لعل تو آب خضر
Инсони зчаҳи чашми хеш бар чашма ҳайвон дошт
انسان زچه چشم خویش بر چشمه حیوان داشت
Ин бебасирон ҳар рӯзи бибинанди брхсорӣ
این بی بصیران هر روز ببینند برخساری
Кӣ ҷузи рухи ту дидаи он дида ки инсон дошт
کی جز رخ تو دیده آن دیده که انسان داشت
Миннат нануҳум бар тугар ҷон барраат додам
منت ننهم بر تو گر جان برهت دادم
Ҷонро Чехияанд ошиқи грчшм бҷонон дошт
جان را چکند عاشق گرچشم بجانان داشت
Биниҳод саги Кувайт бар гардани ман тавқӣ
بنهاد سگ کویت بر گردن من طوقی
Бар гардани ман икъмри сад тавқ зоҳсон дошт
بر گردن من یکعمر صد طوق زاحسان داشت
Дашноми лаби ширин кӣ талх буд ради ком
دشنام لب شیرین کی تلخ بود رد کام
Нешаш бихӯрад онкии шавқ шкрстон дошт
نیشش بخورد آنکه شوق شکرستان داشت
Дармони дили ошиқ ё марг буд ё васл
درمان دل عاشق یا مرگ بود یا وصل
Кӣ зини ду буруни як кас гуфтааст ки дармон дошт
کی زین دو برون یک کس گفته است که درمان داشت
Ҳар ҷо ки вафо кардам подош ҷафо дидам
هر جا که وفا کردم پاداش جفا دیدم
Ҳар тухм ки ман киштам ӯ ҳосил ҳурмон дошт
هر تخم که من کشتم او حاصل حرمان داشت
Аз ғайр чаҳ бшиндӣ каз дӯст ту бибаредӣ
از غیر چه بشیندی کز دوست تو ببریدی
Гар сим ва зарат оварад ин низ сар ва ҷон дошт
گر سیم و زرت آورد این نیز سر و جان داشت
Ман аҳд ту нишкастам бо ғайр на пайвастам
من عهد تو نشکستم با غیر نه پیوستم
Каз рӯзи азали ҷонам бо меҳри ту паймон дошт
کز روز ازل جانم با مهر تو پیمان داشت
Аз булҳавасон бигурез бо дасти худои мстиз
از بوالهوسان بگریز با دست خدا مستیز
КошФтаҳи ?ут аз Андаст икъмр нигаҳбон аст
کاشفته ات از آندست یکعمر نگهبان است
Чун зулфи ту ошуфтааст имшаби ҳамаи ашъораш
چون زلف تو آشفته است امشب همه اشعارش
Ошуфта дар ин савдо чун фикр парешон аст
آشفته در این سودا چون فکر پریشان است