Балои ҷони ман хастаи сарви болоӣист

بلای جان من خسته سرو بالائیست

Зхўони ишқи марои неъматии волоӣист

زخوان عشق مرا نعمتی والائیست

Муроди дил талабидани здўсти хўдкомист

مراد دل طلبیدن زدوست خودکامیست

На ошиқаст ки ҷузи дӯсташи тмноӣист

نه عاشقست که جز دوستش تمنائیست

Марви ту аз паии дил гарчи толиб васласт

مرو تو از پی دل گرچه طالب وصلست

Ки рафтан аз паии дили миннатҳои худ роӣист

که رفتن از پی دل منتهای خود رائیست

Чу шамъи анҷумани афрӯзи хос ва ом мабош

چو شمع انجمن افروز خاص و عام مباش

Ки қадар худ шаканд шоҳидӣ ки ҳар ҷоӣист

که قدر خود شکند شاهدی که هر جائیست

Марои зсҳбт танҳо чу ҷону тани Фрсўд

مرا زصحبت تنها چو جان و تن فرسود

Кунун бгўшаҳи азлати ҳавои тнҳоӣист

کنون بگوشه عزلت هوای تنهائیست

Бигӯаш ту нарасед ар фиғони ман шаби ҳиҷр

بگوش تو نرسید ار فغان من شب هجر

ЗзъФ буд мапиндор каз шкибоӣист

زضعف بود مپندار کز شکیبائیست

Чу дид дидаи зулфу рахт бадал мегуфт

چو دید دیده زلف و رخت بدل میگفت

Муҳӣти маркази хуршеди шоми илдоӣист

محیط مرکز خورشید شام یلدائیست

Бубахш бори худоёи бҷрми ошуфта

ببخش بار خدایا بجرم آشفته

Ки гарчи зишт вале мадҳ хон зибоӣист

که گرچه زشت ولی مدح خوان زیبائیست

Зшўри ишқи алӣ шуҳраам бшидоӣӣ

زشور عشق علی شهره ام بشیدائی

Чу андалеб ки машҳури гули бшидоӣист

چو عندلیب که مشهور گل بشیدائیست

Бар остони ту бо сари магар тавоф кунам

بر آستان تو با سر مگر طواف کنم

Чаро ки водии эмин на ҷой ҳар поӣист

چرا که وادی ایمن نه جای هر پائیست