Рафтӣу сояи сифати длшдгони дунболат

رفتی و سایه صفت دلشدگان دنبالت

То куҷо соя диҳад сарви ҳумоюни фолат

تا کجا سایه دهد سرو همایون فالت

Гарчи суратгари авҳоми бибандад ҳар нақш

گرچه صورتگر اوهام ببندد هر نقش

Ҳоши ллаҳ ки бгнҷди бгмони тимсолат

حاش لله که بگنجد بگمان تمثالت

Аҷабӣ нест ки таъҷил кунӣ дар рафтан

عجبی نیست که تعجیل کنی در رفتن

Лоҷарами умрии одат буд астъҷолт

لاجرم عمری عادت بود استعجالت

Анбар аз рашки хами зулфи ту доим дар нор

عنبر از رشک خم زلف تو دایم در نار

Машки чини ху нашуда дар нофаи зшрми холат

مشک چین خو نشده در نافه زشرم خالت

Чанд дар нуқтаи мавҳуми ҳкимои ашкол

چند در نقطه موهوم حکیما اشکال

Бтбсми лаб ӯ рафъ кунад ашколат

بتبسم لب او رفع کند اشکالت

Чашм наргис нигаронаст ки дар боғи оӣӣ

چشم نرگس نگرانست که در باغ آئی

Сарв бархуоста аз ҷой ба истиқболат

سرو برخواسته از جای به استقبالت

Гар кавокиби ҳама идбор кунанд ошуфта

گر کواکب همه ادبار کنند آشفته

Назари пери Муғон саъд кунад иқболат

نظر پیر مغان سعد کند اقبالت

Кардае чун бдршоаҳи хуросони наврӯз

کرده ای چون بدرشاه خراسان نوروز

Фол некӯаст саросари ҳама дар ин солат

فال نیکوست سراسر همه در این سالت

Ҳол некӯ кунадат назараи султони ғариб

حال نیکو کندت نظره سلطان غریب

Гар напурсед кас аз аҳли ватани аҳволат

گر نپرسید کس از اهل وطن احوالت