Баста бар офтоб чу мишкӣни ниқоб ро

بسته بر آفتاب چو مشکین نقاب را

Парда нишин намӯда зи шарми офтоб ро

پرده‌نشین نموده ز شرم آفتاب را

Парвонаи ҷамол ту шуд шамъи офтоб

پروانه جمال تو شد شمع آفتاب

Шояд казин шуъоъ бисӯзӣ ҳиҷоб ро

شاید کزین شعاع بسوزی حجاب را

Малики дилами хароб аз он кардаст ишқ

ملک دلم خراب از آن کردست عشق

То офтоб беш битобад хароб ро

تا آفتاب بیش بتابد خراب را

Онро ки бо шаби сари зулфат буд ҳисоб

آن را که با شب سر زلفت بود حساب

Андеша нест пурсиши рӯзи ҳисоб ро

اندیشه نیست پرسش روز حساب را

Ҷузи мурғи дил ки бо хами зулфи ту аҳди баст

جز مرغ دل که با خم زلف تو عهد بست

Ҳам ошёни бсъўаҳ ки дидаи уқоб ро

هم آشیان بصعوه که دیده عقاب را

Хизр аз ҳавои лаъли ту об ҳаёт хӯрд

خضر از هوای لعل تو آب حیات خورد

Чун ташнае ки оби шуморади сароб ро

چون تشنه‌ای که آب شمارد سراب را

Он дам ки ту савори шӯй бар саманди ноз

آن‌دم که تو سوار شوی بر سمند ناز

Аз ҳалқаҳои чашм бисозам рикоб ро

از حلقه‌های چشم بسازم رکاب را

эй лаъл нӯшханд макун кам худоӣ ро

ای لعل نوشخند مکن کم خدای را

Аз муддаии аноят ва аз мо итоб ро

از مدعی عنایت و از ما عتاب را

Хубам дило зумуррадами дидаи тамаъи мадор

خوبم دلا زمردم دیده طمع مدار

Тӯфон зада ба дида диҳад роҳи хоб ро

طوفان‌زده به دیده دهد راه خواب را

Исо ки мурда зинда намӯдӣ ба як хитоб

عیسی که مرده زنده نمودی به یک خطاب

Устода каз лабати шунӯди он хитоб ро

استاده کز لبت شنود آن خطاب را

Ошуфтаи дил ба наргиси мастат ниёз кард

آشفته دل به نرگس مستت نیاز کرد

Оқили зи маст манъ накарда кабоб ро

عاقل ز مست منع نکرده کباب را