Муддаии пиндоштии давр аз дар ҷонони маро

مدعی پنداشتی دور از در جانان مرا

Давр шуд тан лек мондаи пеши ҷонони ҷони маро

دور شد تن لیک مانده پیش جانان جان مرا

Бо сабо ҳар субҳдам оем ба тўФи кӯии дӯст

با صبا هر صبحدم آیم به طوف کوی دوست

Чашм агар дорӣ биҷӯ дар хоки он айвони маро

چشم اگر داری بجو در خاک آن ایوان مرا

Бишинавигар ҳар саҳари бонги ҷарас аз ғофила

بشنوی گر هر سحر بانگ جرس از غافله

Ҳаст бо ҳар корвонии нолаи пинҳони маро

هست با هر کاروانی ناله پنهان مرا

Аз пай дар гар равад ғаввоси андари қаъри баҳр

از پی در گر رود غواص اندر قعر بحر

Ҳаст андари хоки кӯии дӯсти баҳру кони маро

هست اندر خاک کوی دوست بحر و کان مرا

Дида тӯфон мекунадгар ҳршб аз мавҷи сиришк

دیده طوفان می‌کند گر هرشب از موج سرشک

Нӯҳ чун ҳамраҳ буд набӯд ғам аз тӯфони маро

نوح چون همره بود نبود غم از طوفان مرا

Пайкарами сар то қадам роҳаст зон тобандаи нур

پیکرم سر تا قدم راه است زان تابنده نور

Гарчи чун хуршеди бинӣ бо тани урёни маро

گرچه چون خورشید بینی با تن عریان مرا

Аз ҳабибами захм ба то нўшдорўи вази табиб

از حبیبم زخم به تا نوشدارو وز طبیب

Ман хушам бо дард набӯд ҳоҷати дармони маро

من خوشم با درد نبود حاجت درمان مرا

На биҳишт ҷовдон хоҳам на ғулмон ва на ҳур

نه بهشت جاودان خواهم نه غلمان و نه حور

Карда рӯйу кӯй ӯ фориғ аз ин ва он маро

کرده روی و کوی او فارغ از این و آن مرا

Гар ба сӯрати даврам аз Тӯс ва дар ҳаштуми эмом

گر به صورت دورم از طوس و در هشتم امام

Меҳр ӯ ҷо карда чун ҷо дар рагу шарёни маро

مهر او جا کرده چون جا در رگ و شریان مرا

Мурғ рӯҳам пурфишон доим ба гулзор ризост

مرغ روحم پرفشان دائم به گلزار رضاست

Гарчи манзилгоҳ ба Широзаст ё Теҳрони маро

گرچه منزلگه به شیراز است یا تهران مرا

Аз гадоён дараш ошуфта анъомам расед

از گدایان درش آشفته انعامم رسید

Нест бар ҷони миннатӣ аз ҳотаму қоони маро

نیست بر جان منتی از حاتم و قاآن مرا

Ҳам ба ҷои некяш ёрб ҷазои неки даҳ

هم به جای نیکیش یارب جزای نیک ده

Зон ки қудрат нест бар подоши он эҳсони маро

زآن که قدرت نیست بر پاداش آن احسان مرا