Ишқи бъқл борҳо карда корзорҳо ‏

عشق بعقل بارها کرده کارزارها ‏

Карда аз ӯ фирорҳо дода бова қарорҳо

کرده از او فرارها داده باو قرارها

Ақл чу бахтии уштурони ишқ бар ӯст сорибон

عقل چو بختی اشتران عشق بر اوست ساربان

Барда аз ӯ қаторҳо кара аз ӯ маҳорҳо

برده از او قطارها کره از او مهارها

Дар ғами он ақиқи лаб аз дилу дидаи рӯзу шаб

در غم آن عقیق لب از دل و دیده روز و شب

Раведи лола зорҳо ҷӯшад чашмаи сорҳо

روید لاله زارها جوشد چشمه سارها

Ваа чаҳ лаби он ақиқҳо ва чаҳ рухони шқиқҳо

وه چه لب آن عقیقها و چه رخان شقیقها

Барда аз он нигорҳо карда аз он баҳорҳо

برده از آن نگارها کرده از آن بهارها

Чун рухи моҳи порҳо боғи пар аз сатторҳо

چون رخ ماه پارها باغ پر از ستارها

Чун қади глъзорҳои сарви ҷӯйборҳо

چون قد گلعذارها سرو جویبارها