Фӯҳши ширини злъли шкрхост

فحش شیرین زلعل شکرخاست

Заҳр аз даст некӯон ҳалвост

زهر از دست نیکوان حلواست

Зиштӣ эй ошиқи қабоҳати фаҳм

زشتی ای عاشق قباحت فهم

Кончаҳ зебо кунад ҳама зебост

کانچه زیبا کند همه زیباست

Булбули боғ хор нашносад

بلبل باغ خار نشناسد

Ки ҳамаи чашм бар гул раъност

که همه چشم بر گل رعناست

Аз ҳуҷуми рақиб дар он кӯ

از هجوم رقیب در آن کو

Чаҳ аҷабгар қиёматӣ барпост

چه عجب گر قیامتی برپاست

Ҳар куҷои мипзнди ҳлўоӣӣ

هر کجا میپزند حلوائی

Аз ҳуҷуми магас ҳамин ғавғост

از هجوم مگس همین غوغاست

Шавқами андари каманди ишқи афканд

شوقم اندر کمند عشق افکند

Рафт шавқ ва таъаллуқам барҷост

رفت شوق و تعلقم برجاست

Ақли девонаи хами зулфаш

عقل دیوانه خم زلفش

Чашм ӯ раҳзан дил доност

چشم او رهزن دل داناست

Ҳамчу ойинаам зсиқли ишқ

همچو آئینه ام زصیقل عشق

Коз саропоем он санам пайдост

کاز سراپایم آن صنم پیداست

Хори рашкам шикастааст бадал

خار رشکم شکسته است بدل

То туро ҷомаи зотлс ва дебост

تا تو را جامه زاطلس و دیباست

Дасти бгрФтмш ки бӯсами лаб

دست بگرفتمش که بوسم لب

Гуфт ҳай ҳай бирав магар яғмост

گفت هی هی برو مگر یغماست

Гуфтӣ ошуфтаи зулф ӯ бигзор

گفتی آشفته زلف او بگذار

Фикри сўдоӣён ҳамеша хатост

فکر سودائیان همیشه خطاست

Гар бадунёст чашми аҳли маош

گر بدنیاست چشم اهل معاش

Дидаи зоҳид аз паии ъқбост

دیده زاهد از پی عقباست

Ман ошуфтаи зини ду осӯда

من آشفته زین دو آسوده

Чашм бар даст ҳазрат мавлост

چشم بر دست حضرت مولاست