Дода ду тарки ту салои бози сипоҳи ноз ро

داده دو ترک تو صلا باز سپاه ناز را

То ки бхок ва хӯн кашад ошиқи нави ниёз ро

تا که بخاک و خون کشد عاشق نو نیاز را

Оҳӯии дашти ишқро шери асир дом шуд

آهوی دشت عشق را شیر اسیر دام شد

Съўаҳи кӯҳи ту дарди синаи шоҳбоз ро

صعوه کوه تو درد سینه شاهباز را

ТоиФ каъба бингарад гар баҳрем маънавӣ

طایف کعبه بنگرد گر بحریم معنوی

Гирди мақоми кӯии ту тўФ буд ҳиҷоз ро

گرد مقام کوی تو طوف بود حجاز را

Ошуфтаи покбози шӯи ин варақи дағали буна

آشفته پاکباز شو این ورق دغل بنه

Чанд бшшдри афкании ринди қиморбоз ро

چند بششدر افکنی رند قمارباز را

Рӯй баҳр тараф кунам қиблаи аҳли дили тўӣӣ

روی بهر طرف کنم قبله اهل دل توئی

Шояд агар бшши ҷҳаҳи фарзи нуҳуми намоз ро

شاید اگر بشش جهة فرض نهم نماز را

Тарки ситами шиори ман бӯ ки шавам асири ту

ترک ستم شعار من بو که شوم اسیر تو

Тарк макун худоиро ғорату трктоз ро

ترک مکن خدای را غارت و ترکتاز را

Мӯя сазост баъд аз ин рости равони порс ро

مویه سزاست بعد از این راست روان پارس را

Рехт чу дар Ироқи хӯни Подшаҳи ҳиҷоз ро

ریخت چو در عراق خون پادشه حجاز را