эй булбул шӯрида бикун тозаи нафас ро

ای بلبل شوریده بکن تازه نفس را

Шукрона ки бишкаста ӣ имрӯзи қафас ро

شکرانه که بشکسته ی امروز قفس را

Зоҳид бчмн омаду булбул бФғон гуфт

زاهد بچمن آمد و بلبل بفغان گفت

Ин буи риё чист ки барбаст нафас ро

این بوی ریا چیست که بربست نفس را

Ҷустанди рақибони знўои маҳмили Лайлӣ

جستند رقیبان زنوا محمل لیلی

эй кшо ки аз нофа гушойанд ҷарас ро

ای کشا که از نافه گشایند جرس را

Ғавғои рақибони блби ту аҷабӣ нест

غوغای رقیبان بلب تو عجبی نیست

Шояд бшкри роҳ ба банданд магас ро

شاید بشکر راه به بندند مگس را

эй мӯҳтасиби ақл чу оӣии сӯии бозор

ای محتسب عقل چو آئی سوی بازار

Дар маҷлиси ушшоқи мадаи роҳи асас ро

در مجلس عشاق مده راه عسس را

Дории ту басари завқи тамошои гулистон

داری تو بسر ذوق تماشای گلستان

Ночори бглзори бабри заҳмати хас ро

ناچار بگلزار ببر زحمت خس را

Ҷуз хӯрдан ҳалво набӯд мақсади ағёр

جز خوردن حلوا نبود مقصد اغیار

Аз ишқ набошад хабари арбоби ҳавас ро

از عشق نباشد خبر ارباب هوس را

эй кош гирифтор шудӣ аҳли маломат

ای کاش گرفتار شدی اهل ملامت

То айби нгўинди бсўдои ту кас ро

تا عیب نگویند بسودای تو کس را

Неро ки баҳри банд ҳадисӣаст наоне

نی را که بهر بند حدیثی است نهانی

Муҳаррам нашимурдааст магари ноӣӣу бас ро

محرم نشمرده است مگر نائی و بس را

Мо сӯхта гонему тағофул на савобаст

ما سوخته گانیم و تغافل نه ثوابست

Чун барқи худоро мҷҳони тунди фарс ро

چون برق خدا را مجهان تند فرس را

Мақсӯди ваии ошуфтаи бад аз ишқи шуъоъӣ

مقصود وی آشفته بد از عشق شعاعی

Мӯсо ки таманно кард аз таври қбс ро

موسی که تمنا کرد از طور قبس را