Аҷаб ки бе ту шабии ошиқони бёсоинд

عجب که بی تو شبی عاشقان بیاسایند

Ки толибони ҳарами раҳи шабонаи пимоинд

که طالبان حرم ره شبانه پیمایند

Муборизони ҷаҳон гарчи сахти бозўинд

مبارزان جهان گرچه سخت بازویند

Ба пеши панҷаи оҳани зъҳдаҳи брноинд

به پیش پنجه آهن زعهده برنایند

Нишони ошиқи шайдо чаҳ пурсӣ он бошад

نشان عاشق شیدا چه پرسی آن باشد

Ки дар миёнаи шаҳраш бхлқ бинмоӣанд

که در میانه شهرش بخلق بنمایند

Кабӯтарон ҳарам соиранд ва мо собит

کبوتران حرم سایرند و ما ثابت

Ки ошиқони ту мурғони риштаи брпоинд

که عاشقان تو مرغان رشته برپایند

Бичишаму ғамзаи хубон чаҳ хосият доданд

بچشم و غمزه خوبان چه خاصیت دادند

Ки дили зоҳну фӯлоду санги брбоинд

که دل زآهن و فولاد و سنگ بربایند

Басаст нохуни мхзўби маҳвашони бгўоаҳ

بس است ناخن مخضوب مهوشان بگواه

Чаҳ ҳоҷатаст ки дастами бхўни бёлоинд

چه حاجتست که دستم بخون بیالایند

Змои бғири ҷаҳолати бъмр сар назада

زما بغیر جهالت بعمر سر نزده

Магари баҳамати перони бмои ббхшоинд

مگر بهمت پیران بما ببخشایند

Гар аз ҳарами сӯии дайрами ҳаме барӣ оем

گر از حرم سوی دیرم همی بری آیم

Мурӣди содиқ он мекунад ки фармойанд

مرید صادق آن میکند که فرمایند

Бойени умеди бароянди моҳу хури зспҳр

باین امید برآیند ماه و خور زسپهر

Ки рухи бхок дар остони ту соинд

که رخ بخاک در آستان تو سایند

Бъҳди Лайлӣу маҷнӯн камол нест агар ‏

بعهد لیلی و مجنون کمال نیست اگر ‏

Зҳсну ишқи ман ва ту бар ӯ бифзоианд

زحسن و عشق من و تو بر او بیفزایند

Ба бастаанд дар хайри зоҳидӣ дар шаҳр

به بسته اند در خیر زاهدان در شهر

Дар сарои мғонрои магар ки бигушоӣанд

در سرای مغانرا مگر که بگشایند

Ба хоки даргаи ҳайдари гурези ошуфта

به خاک درگه حیدر گریز آشفته

Ки Нӯҳу одам дар сояаш бёсоинд

که نوح و آدم در سایه اش بیاسایند