Дидӣ дило ки аҳли ҷаҳонро вафо набӯд

دیدی دلا که اهل جهان را وفا نبود

Вақте агар ки бӯда дар айём мо набӯд

وقتی اگر که بوده در ایام ما نبود

Гуфтӣ вафои бдҳр чу симурғ ва кимиёст

گفتی وفا بدهر چو سیمرغ و کیمیاست

Ҷустем кимиёу шинон аз вафо набӯд

جستیم کیمیا و شنان از وفا نبود

Бар ман ҷафои писандӣ ва бар ман муддаии вафо

بر من جفا پسندی و بر من مدعی وفا

Он дар хури ҷафо ва инро вафо набӯд

آن در خور جفا و این را وفا نبود

Оё чаҳ шуд ки аҳли ҳавас хона карда анд

آیا چه شد که اهل هوس خانه کرده اند

Дар он ҳарам ки муҳаррами бод сафо набӯд

در آن حرم که محرم باد صفا نبود

Бепарда гуфт мардуми чашмами румузи дили ‏

بی پرده گفت مردم چشمم رموز دل ‏

Варна маро бадваст сар моҷаро набӯд

ورنه مرا بدوست سر ماجرا نبود

Дар кӯй мефуруш чаҳ ҳишмат буд ки дӯш

در کوی میفروش چه حشمت بود که دوش

Дидам гадоӣ ӯ ки бФкр Гана набӯд

دیدم گدای او که بفکر غنا نبود

Дардӣ ки медиҳанд давояш муқарар аст

دردی که میدهند دوایش مقرر است

Ҷузи дардманди ишқ ки ҳеҷаш даво набӯд

جز دردمند عشق که هیچش دوا نبود

Бигузашт шоми васли бики шиква аз фироқ

بگذشت شام وصل بیک شکوه از فراق

Оўх ки даври умри ҷузи инаш бақо набӯд

آوخ که دور عمر جز اینش بقا نبود

ӯро ҳазор силсилаи дил дар қафои равон

او را هزار سلسله دل در قفا روان

Гарчи бғири зулфи касаш дар қафо набӯд

گرچه بغیر زلف کسش در قفا نبود

эй ҳам нафас ки ҳар нафасам бе ту дўзхист

ای هم نفس که هر نفسم بی تو دوزخیست

Подоши ғайри лоиқи кирдор мо набӯд

پاداش غیر لایق کردار ما نبود

Бе қӯти мурда буд марӣзи ғами ту дӯш

بی قوت مرده بود مریض غم تو دوش

ӯро зхўни дидау дилгар ғизо набӯд

او را زخون دیده و دل گر غذا نبود

Маҷнӯни нишони змҳмли Лайлӣ чигуна ёфт

مجنون نشان زمحمل لیلی چگونه یافت

Гар раҳнамои бқоФлаҳ ӯро даро набӯд

گر رهنما بقافله او را درا نبود

Ошуфтаро ки ҷузи сари савдоӣ ту надошт

آشفته را که جز سر سودای تو نداشت

Рондани зчини ҳалқаи зулфаш сазо набӯд

راندن زچین حلقه زلفش سزا نبود

Рафтанд ҳар яке зҳриФони бдргҳӣ

رفتند هر یکی زحریفان بدرگهی

Моро биҷузи раҳеи бадар Муртазо набӯд

ما را بجز رهی بدر مرتضی نبود