Боди дай дар бӯстони изҳор шавкат ме кунад

باد دی در بوستان اظهار شوکت می‌کند

Гулистонро хорўш дар қайд зиллат ме кунад

گلستان را خاروَش در قید ذلت می‌کند

Ман саропои дардам аз ин нихвати даии соқио

من سراپا دردم از این نخوت دی ساقیا

Доруии майхонаи ту рафъ иллат ме кунад

داروی میخانه تو رفع علت می‌کند

Оташ мепухта карда суфиёни хом ро

آتش می پخته کرده صوفیان خام را

Нори намрудии балии такмил хулат ме кунад

نار نمرودی بلی تکمیل خلت می‌کند

Бути параст ар бингарад зуннори злФинт ба рух

بت‌پرست ار بنگرد زنار زلفینت به رخ

Бугзарад зоиину лобуди тарк миллат ме кунад

بگذرد زآیین و لابد ترک ملت می‌کند

Тарки мол ва ҷоҳ гуфтам лек ҳастам мунфаил

ترک مال و جاه گفتم لیک هستم منفعل

Гар сар ва ҷон дод ошиқи рафъ хиҷлат ме кунад

گر سر و جان داد عاشق رفع خجلت می‌کند

Юсуфи осои охир аз чоҳати барад бар авҷи моҳ

یوسف‌آسا آخر از چاهت برد بر اوج ماه

Гар бародарвори даврон бо ту ҳиялат ме кунад

گر برادروار دوران با تو حیلت می‌کند

Фазл ҳайдар менагорд чун ниҳону ошкор

فضل حیدر می‌نگارد چون نهان و آشکار

Лоҷарами ошуфтаи даъвӣ фазилат ме кунад

لاجرم آشفته دعوی فضیلت می‌کند