Ба ҷанби қомати ту сарвро қиём намонад

به جنب قامت تو سرو را قیام نماند

Ба пеши талъати ту гули алӣ алдўом намонад

به پیش طلعت تو گل علی الدوام نماند

Ба ҷузи мусофири дили кӯ ба шоми зулф ту монад

به جز مسافر دل کو به شام زلف تو ماند

Мусофирӣ ба Ироқу ҳиҷоз ва шом намонад

مسافری به عراق و حجاز و شام نماند

Гадои майкадаи нозам ки ҳишматаши абадии сет

گدای میکده نازم که حشمتش ابدی‌ست

Вагарна бар кӣу ҷамшед эҳтишом намонад

وگرنه بر کی و جمشید احتشام نماند

Чунончии оташ рӯй ту шуъла зад ба ҷаҳонӣ

چنانچه آتش روی تو شعله زد به جهانی

Ба ғайри анбари зулфи ту ҳеҷ хом намонад

به غیر عنبر زلف تو هیچ خام نماند

Чу ком хеш гирифтам зи васл рӯй накӯ

چو کام خویش گرفتم ز وصل روی نکو

Дар орзӯии биҳиштами ҳавоӣ ком намонад

در آرزوی بهشتم هوای کام نماند

Ба порс то ту санами парда аз рухи афкандӣ

به پارس تا تو صنم پرده از رخ افکندی

Ба сўмнот дигар як бут аз рухом намонад

به سومنات دگر یک بت از رخام نماند

зи издиҳом дигар ваҳшён аз он хами зулф

ز ازدحام دگر وحشیان از آن خم زلف

Мақоми мурғи навомӯзи ту ба дом намонад

مقام مرغ نوآموز تو به دام نماند

Ҳамин на ринди харобот аз ту бадном аст

همین نه رند خرابات از تو بدنام است

Ба даври ишқи ту як шайх никном намонад

به دور عشق تو یک شیخ نیکنام نماند

зи бас ки буд парешон чу ҳоли ошуфта

ز بس که بود پریشان چو حال آشفته

Маро ба зулфи ту дигари раҳ паём намонад

مرا به زلف تو دیگر ره پیام نماند

Маро чу нуқта гирифтанд дар миёни аъдо

مرا چو نقطه گرفتند در میان اعدا

Ба ғайри теғи алии дигар интиқом намонад

به غیر تیغ علی دیگر انتقام نماند