Меҳрат оварад млоик бар одами бсҷўд

مهرت آورد ملایک بر آدم بسجود

Ҳикмат оварад азин пардаи адамро бавуҷуд

حکمت آورد ازین پرده عدم را بوجود

Дӯзах аз шуълаи нори ғазаби ту сӯзон

دوزخ از شعله نار غضب تو سوزان

Хулд аз анъоми Наими ту мухиллади бхлўд

خلد از انعام نعیم تو مخلد بخلود

Одам онаст ки доғи ту ба пешонӣ дошт

آدم آنست که داغ تو به پیشانی داشت

Мшмри одамии ин ҷонварони маъдӯд

مشمر آدمی این جانوران معدود

Ҳамаро орзӯии бӯсае аз мақдами тест

همه را آرزوی بوسه ای از مقدم تست

Гӯи ъиўнсту ҷФўнст ва хдўдасту қдўд

گو عیونست و جفونست و خدود است و قدود

Пайравонати зҳдоити ҳамаи ҳуду солеҳ

پیروانت زهدایت همه هود و صالح

Ъодёнти ҳамаи мардӯдтар аз оду самуд

عادیانت همه مردودتر از عاد و ثمود

Гарчи аз Мисри хдоӣӣ зтў дорад фиръавн

گرچه از مصر خدائی زتو دارد فرعون

Равад нилати бикашади охири фиръавни ҷунуд

رود نیلت بکشد آخر فرعون جنود

Ман ҳамон бар ҳасади онсги кӯ дар рашкам

من همان بر حسد آنسگ کو در رشکم

Мунфаилгар бӯи он рӯзи змҳсўду ҳасуд

منفعل گر بو آن روز زمحسود و حسود

Гӯ муҳаббат Чехияанд бо амали хеши бҳшр

گو محبت چکند با عمل خویش بحشر

Гар бҷнт накунад афви худованди вдўд

گر بجنت نکند عفو خداوند ودود

Бевлоӣ ту надоранд намози мақбул

بی ولای تو ندارند نماز مقبول

Зоҳидии рӯзу шубонгар бқёмнду қууд

زاهدان روز و شبان گر بقیامند و قعود

Аз сари кӯии алӣ рӯй мапӣч ошуфта

از سر کوی علی روی مپیچ آشفته

Кодму Нӯҳ аз ин дар талабидаи мақсӯд

کادم و نوح از این در طلبیده مقصود

Зоҳдои ман бнҷФи рақс кунон хоҳам рафт

زاهدا من بنجف رقص کنان خواهم رفت

Ваъдаи мо биҳиштаст бурузи мавъӯд

وعده ما بهشت است بروز موعود

Саъдии асри ним ахтар саъдам набӯд

سعدی عصر نیم اختر سعدم نبود

Шоядам Ямани мдиҳи ту намояди масъӯд

شایدم یمن مدیح تو نماید مسعود